მოსამართლე ერთმნიშვნელოვნად უნდა იყოს სამართლიანი, მუდმივად ზრუნავდეს მოსამართლის ღირსებაზე და ავტორიტეტზე
2015-02-12
რუბრიკა "კვირის სტუმარი" საინტერესო მოასაუბრე გახლავთ. სკოლაში სწავლის პერიოდში იურისტობის გარდა არასდროს უფიქრია სხვა პროფესიაზე. თვლის, რომ მოსამართლე ერთმნიშვნელოვნად უნდა იყოს სამართლიანი, მუდმივად ზრუნავდეს მოსამართლის ღირსებაზე და ავტორიტეტზე, პირნათელი იყოს თავისი ქვეყნის და ერის წინაშე. როდის გადაწყვიტა მოსამართლეობა? იურისტობიდან მოსამართლეობამდე რა გზის გავლა მოუხდა? რას კითხულობს თავისუფალ დროს? ამ და სხვა კითხვებზე პასუხს ჩვენი რუბრიკის სტუმარი, ზესტაფონის რაიონული სასამართლოს თავმჯდომარე - მერაბ გაბინაშვილი უპასუხებს. კითხვა: ბატონო მერაბ, გვიამბეთ თქვენს შესახებ? პასუხი: თავდაპირველად მინდა მადლობა გადაგიხადოთ "კვირის სტუმრის" რუბრიკაში მოწვევისთვის. დავიბადე 1973 წლის 28 თებერვალს ქ. თბილისში, სადაც ვცხოვრობ ოჯახთან ერთად. დავამთავრე თბილისის 71-ე საშუალო სკოლა, იმავე წელს სწავლა გავაგრძელე ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც დავამთავრე წარჩინებით. ვმუშაობ ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოში, სადაც დაკისრებული მაქვს სასამართლოს თავმჯდომარის უფლებამოსილება. კითხვა: როდის გადაწყვიტეთ მოსამართლეობა? იურისტობიდან მოსამართლეობამდე რა საფეხურების გავლა მოგიხდათ? პასუხი: სკოლაში სწავლის პერიოდში არასოდეს მიფიქრია იურისტობის გარდა სხვა პროფესიაზე, მიუხედავად იმისა, რომ ჩემს მშობლებს უნდოდათ უმაღლესი სამედიცინო განათლება მიმეღო. ფიქრობდნენ, დროთა განმავლობაში აზრს შევიცვლიდი, მაგრამ ასე არ მოხდა. გამოცდები ჩავაბარე და მოვხვდი ე. წ. "საღამოს დასწრებული განყოფილების" კურსზე, რამაც საშუალება მომცა ჩემი მომავალი პროფესიის შესაფერისი სამსახური მომეძებნა. 19 წლისამ მუშაობა დავიწყე გლდანის რაიონის სასამართლოში თარჯიმნად. ამავდროულად დავალებული მქონდა სასამართლოს კანცელარიის სპეციალისტის მოვალეობის შესრულება. ხშირად ვესწრებოდი სისხლის სამართლის პროცესებს, ვკითხულობდი დამთავრებულ საქმეებს, რამაც მომცა გარკვეული პრაქტიკული გამოცდილება და საპროცესო დოკუმენტებთან მუშაობის ცოდნა. ორი წლის შემდეგ, გადავწყვიტე მუშაობა გამეგრძელებინა შინაგან საქმეთა სამინისტროს საგამოძიებო დეპარტამენტში, სადაც ვფიქრობდი, რომ მივიღებდი სასამართლოს საქმიანობისაგან განსხვავებულ საგამოძიებო პრაქტიკას. გამომძიებლის თანაშემწედ მუშაობამ ოთხი წლის მანძილზე პრაქტიკული გამოცდილება დამიგროვა, რაც შემდგომში ძალიან გამომადგა. უნივერსიტეტის დასრულებისთანავე მუშაობა დავიწყე შსს საგამოძიებო დეპარტამენტში ქვემო ქართლის საგამოძიებო სამსახურის გამომძიებლად, ხოლო შემდეგ უფროს გამომძიებლად. 2000 წლიდან 2005 წლამდე შსს საგამოძიებო დეპარტამენტის ცენტრალურ აპარატში განსაკუთრებით მნიშვნელოვან საქმეთა უფროს გამომძიებლად. 2005 წლიდან კი მუშაობა გავაგრძელე ახლადშექმნილ ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო დეპარტამენტში უფროს გამომძიებლად. ამ პერიოდში საბოლოოდ გადავწყვიტე ჩამებარებინა მოსამართლეობის საკვალიფიკაციო გამოცდა, რადგან ვთვლიდი, რომ ზემოაღნიშნულ სამსახურებში მიღებული პრაქტიკული გამოცდილება მოსამართლედ დანიშვნის შემთხვევაში, დამეხმარებოდა პროფესიულ სრულყოფაში. 2005 წელს ჩავაბარე მოსამართლეობის საკვალიფიკაციო გამოცდა სისხლის სამართლის სპეციალიზაციით და დავინიშნე გორის რაიონული სასამართლოს მოსამართლედ, ხოლო 2007 წლის აგვისტოში დავინიშნე ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოში მოსამართლედ, სადაც ამავდროულად დამეკისრა სასამართლოს თავმჯდომარის უფლებამოსილება. ამგვარი მაღალი ნდობა, ორმაგად მაკისრებს პასუხისმგებლობას და მიზრდის მოტივაციას იმისათვის, რომ ღირსეულად შევძლო საკუთარი ქვეყნის და სიმართლის სამსახური. კითხვა: პირველ პროცესს ხომ ვერ გაიხსენებდით? პასუხი: რა თქმა უნდა. არ მგონია რომელიმე ჩემს კოლეგას არ ახსოვდეს მის მიერ წარმართული პირველი სასამართლო სხდომა. გორის რაიონულ სასამართლოში ჩასვლისთანავე მივიღე განსახილველი საქმეები და დავიწყე მათი შესწავლა. რატომღაც ვერ წარმომედგინა, რომ იმავე დღეს მომიწევდა სხდომის დარბაზში შესვლა. მაგრამ, განსახილველად გადმომეცა აღკვეთის ღონისძიების შეფარდების შესახებ შუამდგომლობა, რაც იმავე დღეს განვიხილე. არ დაგიმალავთ, ერთგვარი ღელვა დამეუფლა. როგორც გამომძიებელი, უამრავ საქმეზე ვმონაწილეობდი ანალოგიური შუამდგომლობის განხილვაში, მაგრამ როდესაც ხარ მოსამართლე, რომელმაც ერთპიროვნულად უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება, აბსოლუტურად განსხვავებულ პასუხისმგებლობას გძნობ. კითხვა: კარგი მოსამართლე ამავდროულად კარგი ფსიქოლოგიც უნდა იყოს. არ მეთანხმებით? ასევე დიდი ფსიქოლოგიური დატვირთვა აქვს მანტიას. თქვენ რას გრძნობთ, როდესაც მანტიას იცვამთ და სასამართლო პროცესზე გადიხართ? პასუხი: სრულიად გეთანხმებით. მიმაჩნია, რომ მოსამართლეს, რომელიც არ არის კარგი ფსიქოლოგი, გაუჭირდება პროცესის წარმართვა იმ სტანდარტებით, რაც დღეს აქტუალური და აუცილებელია. მოსამართლის პროფესიული კომპეტენციის მთავარი პირობა მხოლოდ სამართლებრივი ცოდნა არ არის. პროფესიული კომპეტენცია ასევე გულისხმობს პროცესის წარმართვის მაღალ კვალიფიკაციას, მოსამართლის საუბრის, არგუმენტირების და დარწმუნების უნარის წარმოჩენას. მოსამართლე ერთმნიშვნელოვნად უნდა იყოს სამართლიანი, მუდმივად ზრუნავდეს მოსამართლის ღირსებაზე და ავტორიტეტზე, პირნათელი იყოს თავისი ქვეყნის და ერის წინაშე. მოსამართლე პერსონალურადაც კომპეტენტური უნდა იყოს, საზოგადოების წინაშე ყოველთვის სანდომიანი, თავდაჯერებული და წინდახედული. ამ კრიტერიუმებით და საკუთარი ადამიანური ემოციების მართვით, მოსამართლე არასოდეს გავა რაციონალური და ობიექტური აზროვნების ფარგლებიდან. ფსიქოლოგიური დატვირთვის მატარებელია ის გარემოებაც, რომ მოსამართლე სასამართლო სხდომას ატარებს საგანგებო შესამოსელით -- მანტიით, რაც დარბაზში მსხდომთათვის არავერბარული ფორმით მიწოდებული, დადებითი ემოციის და ნდობის შემცველი მესიჯია, ხოლო მოსამართლისათვის მანტია პირველ რიგში უნდა იყოს პროფესიული ღირსების და სამართლიანობის შეგძნების ერთ-ერთი განმსაზღვრელი. კითხვა: ძირითადად რა კატეგორიის საქმეებს იხილავთ? პასუხი: ძირითადად ვიხილავ სისხლის სამართლის საქმეებს. განსახილველი საქმის მასალებს აუცილებლად წინასწარ ვეცნობი, რაც მაძლევს საშუალებას სასამართლო პროცესზე ინფორმირებული ვიყო იმისათვის, თუ რა სახის მტკიცებულებების და საქმის სხვა გარემოებების შეფასება მოუწევს სასამართლოს. დიდ ყურადღებას ვუთმობთ საქმის სასამართლო სხდომისათვის მომზადების საკითხს, რათა არ მოხდეს საქმის განხილვის უსაფუძვლოდ გადადება და გადაწყვეტილების მიღების გაჭიანურება. კითხვა: აქტიურად ხართ ჩართული საზოგადოების ინფორმირების საკითხებში. ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოს ხშირად სტუმრობენ სტუდენტები და სკოლის მოსწავლეები, ასევე საზოგადოების წარმომადგენლები. როგორია მათი დამოკიდებულება სასამართლოსა და ზოგადად მართლმსაჯულების მიმართ? კიდევ რა სახის ღონისძიებები იგეგმება მომავალში? პასუხი: საქართველოში მართლმსაჯულების განხორციელების საკითხებთან დაკავშირებით, საზოგადოების ინფორმირებას უაღრესად დიდი მნიშვნელობა აქვს. ამ მიმართულებით ქმედითი ნაბიჯები მრავლად გადაიდგა. სასამართლო რეფორმის, სასამართლოს დამოუკიდებლობის და ამ მიმართულებით განხორციელებული ინსტიტუციონალური და საკანონმდებლო ცვლილებების შესახებ ინფორმაციები მუდმივად ეწოდება საზოგადოებას. მიმაჩნია, რომ ადამიანის სამართლებრივი კულტურა ბავშვობის ასაკიდან უნდა იწყებდეს ჩამოყალიბებას. ამისათვის ხშირად უნდა ვცდილობდეთ სკოლის ასაკიდან მათთან ურთიერთობას, ვახდენდეთ შესაბამის შეხვედრებს მათთვის საინტერესო სამართლებრივი საკითხების განხილვის მიზნით. ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოში ორჯერ ჩავატარეთ იმიტაციური პროცესი სტუდენტების მონაწილეობით, რამაც დიდი ინტერესი გამოიწვია. სულ ახლახანს ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოს კერძო სკოლის დამამთავრებელი კლასის მოსწავლეები და მათი პედაგოგები ეწვივნენ. მოსწავლეებმა ინტერესით დაათვალიერეს სასამართლოს შენობა, აპარატის თანამშრომელთა სამუშაო კაბინეტები და სასამართლოს სხდომის დარბაზები. ისინი შეხვდნენ მოსამართლეებს, რა დროსაც საუბარი შეეხებოდა საქართველოს საერთო სასამართლოებში მიმდინარე რეფორმებს, წარმატებით განხორციელებულ პროექტებსა და მომავალ გეგმებს. მათ ვესაუბრეთ არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების საკითხებზე, არასრულწლოვანთა დანაშაულის პრევენციის ღონისძიებებსა და ამ კატეგორიის საქმეთა წარმოების სპეციფიკაზე. მოსწავლეები დაინტერესდნენ ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს შესახებ ინფორმაციებით, რაზედაც მიიღეს შესაბამისი განმარტებები. შეხვედრისას მათ გადავეცით "სასამართლოს გზამკვლევი" ბროშურები. ასეთი სახის შეხვედრები კვლავ გაგრძელდება ზესტაფონის სხვა საჯარო და კერძო სკოლების დაინტერესებულ მოსწავლეებთან. კითხვა: დანაშაულის ზრდის თვალსაზრისით, რა მდგომარეობაა თქვენს რაიონში?პასუხი: ზესტაფონის რაიონულ სასამართლოში 2 მაგისტრატი მოსამართლეა, რომლებიც უფლებამოსილებას ახორციელებენ თერჯოლის და ხარაგაულის მუნიციპალიტეტებში. ასევე რაიონული სასამართლოს მოსამართლის სტატუსით განიხილავენ ყველა კატეგორიის საქმეებს. როგორც ზესტაფონის რაიონული სასამართლო, ასევე თერჯოლის და ხარაგაულის მაგისტრატი სასამართლოები განთავსებულია თანამედროვე სტანდარტების შესაბამის შენობებში და აღჭურვილია უახლესი ტექნიკური საშუალებებით. ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში მძიმე და განსაკუთრებით მძიმე კატეგორიის სისხლის სამართლის დანაშაულთა ჩადენის რიცხვმა მნიშვნელოვნად იკლო, რაც მისასალმებელია. აღსანიშნავია სამოქალაქო სარჩელების რიცხვის მნიშვნელოვანი ზრდის ტენდენცია, რაც პირველ რიგში საზოგადოებაში სასამართლოსადმი ნდობის გაზრდის მანიშნებელია. კითხვა: bატონო მერაბ, როგორც ჩემთვის ცნობილია, გიყვართ მხატვრული ლიტერატურა. ასეთი საპასუხისმგებლო მოვალეობისა და დატვირთული დღის მიუხედავად, ამისთვის რამდენად გრჩებათ დრო? პასუხი: კითხვა ადრეული ასაკიდან დავიწყე და ალბათ არაფრისგან არ მიმიღია ისეთი სიამოვნება, როგორც მხატვრულად ღირებული ლიტერატურის კითხვით. კარგი პირადი ბიბლიოთეკა მაქვს და წიგნებს ძალიან ვუფრთხილდები. ვაგროვებ შოთა რუსთაველის უკვდავი ნაწარმოების გამოცემებს სხვადასხვა ენებზე. მათ შორის მაქვს 1712 წლის რედაქციით "ვეფხისტყაოსნის" გამოცემა ე.წ. -- "ვახტანგისეული" კომენტარებით და გასული საუკუნის ორმოცდაათიანი წლების გამოცემა "ზიჩისეული" დასურათებით. ქართველებს უაღრესად მდიდარი, სამწერლო კულტურული მემკვიდრეობა გვაქვს. დავით გურამიშვილი, ვაჟა-ფშაველა, ნიკოლოზ ბარათაშვილი და გალაქტიონი, ეს ის მწერლებია რომელთა ნაწარმოებები არასოდეს დაკარგავენ ზოგადსაკაცობრიო მნიშვნელობას. თავისუფალ დროს ასევე ვკითხულობ მსოფლიო ლიტერატურის კლასიკოსებს და ანტიკური ხანის ფილოსოფოსების ნაწარმოებებს. უკანასკნელ ხანს კიდევ ერთხელ წავიკითხე მარკუს ავრელიუსის "ფიქრები" და კიდევ ერთხელ გავოცდი იმით, რომ მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი იმპერიის იმპერატორი, ფაქტიურად შეუზღუდავი, ერთპიროვნული მმართველი -- ასეთი ჰუმანური იდეების მქადაგებელი და ადამიანური ბუნების მეხოტბეა. კითხვა: ბატონო მერაბ, გვიამბეთ თქვენი ოჯახის შესახებ. გაგვაცანით თქვენი ოჯახი. როგორ ეგუებიან ისინი თქვენი დატვირთული დღის გრაფიკს? პასუხი: მყავს მეუღლე და ერთი შვილი. მეუღლე -- ეკა მელქაძე პროფესიით სოციოლოგია. ამჟამად მუშაობს ს/ს "სილქნეტის" ვიპ აბონენტთა მომსახურების განყოფილების მენეჯერის თანამდებობაზე. შვილი მარიამი -- საჯარო სკოლის მეორე კლასის მოსწავლეა. ჩემი და -- ნათია გაბინაშვილი პროფესიით იურისტია და მუშაობს საქართველოს უზენაეს სასამართლოში მოსამართლის თანაშემწედ. მამა სამწუხაროდ 2008 წელს გარდაიცვალა. დედა -- სასულიერო პირია -- მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტერში მონაზვნად არის აღკვეცილი. ჩემი სამსახურეობრივი გრაფიკიდან გამომდინარე სახლში მხოლოდ დასვენების დღეებში -- შაბათ-კვირას ვარ. ამ დროს ვცდილობ მაქსიმალური ყურადღება დავუთმო ოჯახის წევრებს და დრო რაციონალურად გამოვიყენო. ასეთ დღეებში ხშირად მთელი ოჯახი საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებს ვსტუმრობთ, სადაც ვათვალიერებთ ამ კუთხის ღირშესანიშნაობებს და მოვილოცავთ ტაძრებს. ფაქტიურად მოვლილი გვაქვს მთელი საქართველო. ჩემს შვილს ვცდილობ საფუძვლიანად შევასწავლო საქართველოს ისტორია და კულტურა. მიხარია, რომ უკვე ბევრი კულტურული ძეგლი აქვს დათვალიერებული და იცის მათი ისტორია.
ვრცლად
კვირის სტუმარი ქალბატონი თამარ ზამბახიძეა
2015-02-12
კითხვა: ქალბატონო თამარ, თქვენი კარიერა, იურისტობიდან მოსამართლეობამდე? პასუხი: 1997-2000 წლებში ვიყავი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სამოქალაქო სამართლის კათედრის ასპირანტი. 2001 წელს დავიცავი დისერტაცია თემაზე: "კომერციული ბანკების მიერ საკუთრების მინდობის ხელშეკრულების საფუძველზე გაწეული მომსახურების სამართლებრივი პრობლემები". ვარ სამართლის დოქტორი. 1998 წელს ვმუშაობდი სს "საქართველოს ბანკის" საკრედიტო დეპარტამენტის პრობლემურ კრედიტებთან მუშაობის განყოფილებაში უფროს სპეციალისტად; 1999-2004 წლებში ვიყავი ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სამოქალაქო სამართლის კათედრის მასწავლებელი, 2004-2005 წლებში კი მეკავა სამოქალაქო სამართლის კათედრის დოცენტის თანამდებობა. 2005 წლიდან დღემდე გახლავართ ივ. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. გამოქვეყნებული მაქვს არაერთი სამეცნიერო ნაშრომი. სხვადასხვა წლებში მიმყავდა სალექციო კურსები შემდეგ დისციპლინებში: სამოქალაქო სამართლის ზოგადი ნაწილი, სანივთო სამართალი, სახელშეკრულებო სამართალი, შედარებითი სამოქალაქო სამართალი, საკორპორაციო სამართალი, საბანკო მომსახურების სამართალი, სამოსამართლო ეთიკა. 2005 წლის ივნისში ჩავაბარე მოსამართლეობის საკვალიფიკაციო გამოცდა სამოქალაქო და ადმინისტრაციული სამართლის სპეციალიზაციით და დავინიშნე თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლედ. ვფიქრობ, პირველი ინსტანციის სასამართლოში მუშაობის ეტაპი ჩემთვის პროფესიული სრულყოფის მიზნით მეტად მნიშვნელოვანი იყო. 2007 წლიდან გახლავართ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის მოსამართლე. ასევე ვარ იუსტიციის უმაღლესი სკოლის მასწავლებელი. კითხვა: თქვენი პროფესიული არჩევანი რამ განაპირობა? პასუხი: მართლმსაჯულების არსის განსაზღვრისას, უპირველეს ყოვლისა, დიდი ილიას სიტყვები მახსენდება, რომლებიც ყოველი მოსამართლისათვის მისი საქმიანობის მნიშვნელობის და პასუხისმგებლობის განმსაზღვრელია: "მართლმსაჯულება, სამართლის ქმნა ერთი იმისთანა არსებითი საჭიროებაა, ურომლისოდაც ერთი დღეც არ შეუძლია იცხოვროს ქვეყანამ და ერმა, ვერა ურთიერთობა ადამიანისა, ვერა კრებული მისი, ერთ დღესაც ვერ გაძლებს უამისოდ ან როგორ უნდა გასძლოს, როცა სამართლის ქმნა ერთი იმისთანა აუცილებელი, ყოვლად ძლიერი მოქმედებაა, რომელზედაც დამყარებულია მთელი სასოება და იმედი მშვიდობის მყოფობისა, ადამიანის ღირსების, სახელის, ოჯახისა და ქონების სარჩელისა და მფარველობისა." კერძო - სამართლებრივი ურთიერთობები მუდმივად იცვლება და იხვეწება. თანამედროვე ცივილური ურთიერთობების განვითარებაში სასამართლო უდიდეს როლს ასრულებს. მოსამართლე არა მხოლოდ ნორმის შემფარდებელი, არამედ, სამართლის ზოგად პრინციპებზე, სამართლიანობის, კეთილსინდისიერებისა და ზნეობის მოთხოვნებზე დაყრდნობით, სამართლის განვითარების აუცილებელი თანამონაწილეა. მოსამართლეობა, უპირველეს ყოვლისა, უდიდეს პასუხისმგებლობას გულისხმობს. სამართლის განვითარებაში მონაწილეობა მოითხოვს საფუძვლიან ცოდნას, მეთოდოლოგიურ განათლებას და ოსტატობას. ამიტომაც უწოდებენ სამართლიანად მოსამართლეთა მოღვაწეობას "სამოსამართლო ხელოვნებას." სასამართლო პრაქტიკა და იურიდიული მეცნიერება სისტემატიურად ურთიერთქმედებს ერთმანეთზე. პრაქტიკა ქმნის ნიადაგს მეცნიერული კვლევებისათვის. ის წარმოაჩენს რამდენად სრულყოფილი, პრაქტიკაში ეფექტურად გამოყენებადია ესა თუ ის ნორმატიული აქტი და არსებობს თუ არა ხარვეზი კანონმდებლობაში. თავის მხრივ, პრაქტიკის განზოგადების საფუძველზე, იურიდიული მეცნიერება შეიმუშავებს წინადადებებს მოქმედი კანონმდებლობის თუ სასამართლო პრაქტიკის სრულყოფისათვის, ასაზრდოებს მოსამართლეს იმ ცოდნითა და უნარით, რაც მართლმსაჯულების განხორციელებისათვის არის აუცილებელი. ყოველთვის მიმაჩნდა, რომ თეორიისა და პრაქტიკის განკერძოება არ შეიძლება. მინდოდა ჩემი თეორიული ცოდნა მაქსიმალურად გამომეყენებინა პრაქტიკაში და პირიქით - პრაქტიკული გამოცდილებით გამემდიდრებინა თეორია, ჩემი სამეცნიერო მუშაობა. სწორედ ეს არის ის უმთავრესი ფაქტორი, რამაც გადამაწყვეტინა მოსამართლეობა. კითხვა: რას გრძნობთ როდესაც სასამართლო დარბაზში შედიხართ და გადაწყვეტილებას აცნობთ მხარეებს? პასუხი: უდიდეს პასუხისმგებლობას. ადამიანის უფლებათა დაცვის უზრუნველყოფისა და მთლიანობაში სამართლებრივი სახელმწიფოს მშენებლობის საკითხში განუზომელია სასამართლო ხელისუფლების როლი. სამართლებრივი სახელმწიფოს არსებობა წარმოუდგენელია დამოუკიდებელი და მიუკერძოებელი სასამართლო ხელისუფლების გარეშე. მოსამართლე მართლმსაჯულებას საქართველოს სახელით ახორციელებს და მას გააზრებული აქვს შესაბამისი პასუხისმგებლობა ქვეყნისა და ერის წინაშე. კითხვა: როგორ შეაფასებდით სასამართლო სისტემაში ახალი ინსტიტუტის, ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს შემოღება. თბილისის საქლაქო სასამართლოში ჩატარდა სასამართლო პროცესი ნაფიც მსაჯულთა მონაწილეობით. თქვენი აზრი ამ ინსტიტუტის თაობაზე? პასუხი: მიმაჩნია, რომ ამ ინსტიტუტის დანერგვა სასამართლო რეფორმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ეტაპია. ასეთი ტიპის სასამართლო იძლევა პროცესის მაქსიმალურ შეჯიბრებითობასა და მხარეთა თანასწორობას, ყოველივე ეს კი მართლმსაჯულებას უფრო დემოკრატიულს ხდის და ზრდის საზოგადოების ნდობას სასამართლო სისტემის მიმართ. მოქალაქეები უშუალოდ ერთვებიან მართლმსაჯულების აღსრულებაში, თავადაც უფრო კანონმორჩილნი ხდებიან. განსასჯელს, ანუ ჩვეულებრივ მოქალაქეს ასევე ჩვეულებრივი მოქალაქეები განსჯიან და გამოაქვთ ვერდიქტი, სასჯელის ვადების განსაზღვრა კი მოსამართლეების პრეროგატივაა. მსაჯულების მონაწილეობას დიდი მნიშვნელობა ენიჭება საზოგადოების მართლშეგნების ამაღლებაში. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში თქვენ იხილავთ სამოქალაქო საქმეებს, (ქონებრივი დავები, საოჯახო და მემკვიდრეობითი დავები და ა.შ.). ძირითადად რა კატეგორიის საქმეებზე მიღებული გადაწყვეტილებები საჩივრდება სააპელაციო სასამართლოში? პასუხი: თითქმის ყველა კატეგორიის, ბოლო პერიოდში განსაკუთრებით ბევრია სახელშეკრულებო დავა. საერთოდ, ქვეყანაში ეკონომიკური ურთიერთობების განვითარება გარკვეულწილად განაპირობებს სახელშეკრულებო დავების მატებას და მათ მრავალფეროვნებას. ეს ჩვეულებრივი პროცესია. კითხვა: სასამართლოში ხშირია პროცესი, რომელიც მორიგებით დამთავრებულა? პასუხი: ხშირია, როცა დავა მორიგებით სრულდება, მაგრამ ზოგჯერ სასამართლოს მოწოდების მიუხედავად მხარეები ვერ აღწევენ კონსენსუსს. მოსამართლეს უნდა ახსოვდეს, რომ თითოეული დავის მორიგებით დასრულება გულისხმობს: კონკრეტული კონფლიქტის სწრაფად და საბოლოოდ მოგვარებას; დავის გადაწყვეტის გზების ძიებას მხარეებთან ერთად სამომავლო პერსპექტივების გათვალიწინებით; დავის ორივე მხარის სასარგებლოდ დასრულებას. მოსამართლის კანონისმიერი ვალდებულებაა ყოველნაირად შეუწყოს ხელი და მიიღოს კანონით გათვალისწინებული ყველა ზომა, რათა მხარეებმა საქმე მორიგებით დაამთავრონ. კითხვა: ამავდროულად ბრძანდებით სპიკერი-მოსამართლე, რა შედის სპიკერი-მოსამართლის და უშუალოდ თქვენს კომპეტენციაში? პასუხი: საზოგადოების ინფორმირება სასამართლოში საქმეთა განხილვის მიმდინარეობის თუ კონკრეტული გადაწყვეტილებების, განაჩენების შესახებ, წარმოადგენს სამართალწარმოების საჯაროობის პრინციპის აუცილებელ ელემენტს. მხოლოდ მაშინ, როცა ფლობს ინფორმაციას სასამართლოს საქმიანობის თაობაზე, პირი დარწმუნებულია თავისი უფლებების დაცვის სამართლებრივ გარანტიებში და აქვს ნდობა სასამართლოსადმი. სასამართლოს თაობაზე ინფორმაციის საზოგადოებისათვის მიწოდებისას უმნიშვნელოვანესია სპიკერ მოსამართლის როლი. სპიკერ მოსამართლე, მედიის მოთხოვნის ან ამ მოთხოვნის გარეშე, გასცემს ინფორმაციას სასამართლოს საქმიანობაზე, აგრეთვე, საზოგადოების ინტერესების გათვალისწინებით აშუქებს სასამართლო გადაწყვეტილებებს. სპიკერ მოსამართლე პატივისცემით და ყურადღებით უნდა მოეკიდოს პრესისა და მასობრივი ინფორმაციის სხვა საშუალებების წარმომადგენელთა ინტერესს, მოიპოვონ და გაავრცელონ ინფორმაცია მართლმსაჯულების განხორციელების, სასამართლოს საქმიანობის ან კონკრეტული საქმის შესახებ. სპიკერ მოსამართლე უნდა ფლობდეს სრულყოფილ ინფორმაციას სასამართლოში არსებულ იმ საქმეებზე, რომელთა შესახებაც მედიას შეიძლება გარკვეული დაინტერესება ჰქონდეს. სპიკერმა მოსამართლემ თავისი კომპეტენციის ფარგლებში კოორდინირებულად უნდა იმუშაოს თავისი სასამართლოს პრესსამსახურთან. პრესსამსახური კი, თავის მხრივ, ინფორმაციის მოძიების და სწორად გაცემის მიზნით, თანამშრომლობს სპიკერ მოსამართლესთან. ინფორმაციის გაცემისას სპიკერ მოსამართლემ უნდა უზრუნველყოს სათანადო წონასწორობის დაცვა ინფორმაციის თავისუფლებას, კონფიდენციალობასა და უდანაშაულობის პრეზუმფციის პრინციპებს შორის, რაც გულისხმობს საერთაშორისო აქტებითა და ქვეყნის კანონმდებლობით აღიარებული პიროვნული უფლებების დარღვევის გარეშე, საზოგადოების ლეგიტიმური, საჯარო ინტერესების დამაყოფილებას. ჩემს კომპეტენციაში შედის სამოქალაქო საქმეებზე ინფორმაციის მიწოდება. ძირითადად აქცენტი კეთდება იმ საქმეებზე, რომელთა მიმართაც მეტია საზოგადოებრივი ინტერესი. კითხვა: საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში პერიოდულად მიმდინარეობს სემინარი მედიაციაზე, რომელიც სულ მალე დაინერგება საქართველოში, ამის შესახებ ხომ ვერ გვეტყვით თქვენს მოსაზრებას? რა დადებითი მხარე არსებობს მედიაციაში? პასუხი: ეს ძალიან პოზიტიური ინსტიტუტია. მედიაცია (შუამავლობა) არის პროცესი, რომელიც მიმდინარეობს მესამე ნეიტრალური მხარის (მედიატორი) მონაწილეობით მოდავე ან დაპირისპირებულ მხარეთა პრობლემების მოგვარებისთვის, როდესაც განიხილება სადავო საკითხები, დაპირისპირების მიზეზები, გამოვლინდება საერთო ინტერესები და მოიძებნება პრობლემის გადაჭრის გზები. ამ პროცესში გადაწყვეტილებას უშუალოდ მოდავე მხარეები იღებენ, ხოლო მედიატორი წარმართავს პროცესს, სთავაზობს პროცედურებს და ხელს უწყობს საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებას რომელიც დააკმაყოფილებს ორივე მხარის ინტერესებს. უცხოური გამოცდილება აჩვენებს, რომ მედიაციის ინსტიტუტის არსებობა მკვეთრად ამცირებს სასამართლო დავებს, შესაბამისად, ამ ინსტიტუტის დანერგვა, გარკვეულწილად სასამართლოს განტვირთვას შეუწყობს ხელს. კითხვა: თქვენი უშუალო თანამონაწილეობით იქნა შემუშავებული სამოსამართლო ეთიკის წესების კომენტარები, აღნიშნულის შესახებ რას გვეტყვით? პასუხი: მოსამართლეებს მაღალზნეობრივი სტანდარტები მოეთხოვებათ, რაც განპირობებულია მათ მიმართ სახელმწიფოს და საზოგადოების განსაკუთრებული ნდობითდა მათი პროფესიული ფუქციების საპასუხისმგებლო ხასიათით. ადამიანებს, რომლებიც წყვეტენ სხვათა ბედს და მოქალაქეებისაგან კანონისა თუ მორალის დაცვას მოითხოვენ, ამისათვის უნდა ჰქონდეთ არა მხოლოდ ფორმალური და სამსახურებრივი, არამედ მორალური უფლებაც. შესაბამისად, დიდი მნიშვნელობა ენიჭება მოსამართლეთა ქცევის ეთიკურ სტანდარტს. სამოსამართლო ეთიკის წესები და მისი კომენტარები ეხმარება თითოეულ მოსამართლეს გაიაზროს თავისი პროფესიის ზნეობრივი ასპექტები და იზრუნოს მისი ქცევის წესების ეთიკურ მხარეზე როგორც სამსახურეობრივი მოვალეობების შესრულებისას, ისე არასამოსამართლო საქმიანობისას. კითხვა: თქვენ პრაქტიკულ საქმიანობასთან ერთად, თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში აკადემიურ საქმიანობასაც ეწევით, კერძო სამართლის მიმართულებით ბრძანდებით ასოცირებული პროფესორი, ამის შესახებ გვიამბეთ? პასუხი: იურიდიულ ფაკულტეტზე სწავლების მიზანია სტუდენტის არა მხოლოდ თეორიული მომზადება, არამედ უზრუნველყოფა იმისა, რომ მას შეეძლოს სამართლებრივი საკითხების პრაქტიკული გაგება-გაანალიზება. სტუდენტს უნდა ვასწავლოთ მიღებული ცოდნის პრაქტიკული გამოყენება. იურიდიულ ფაკულტეტზე სწავლისას იგი უნდა დაეუფლოს იურისტისათვის აუცილებელ მეთოდებს და შეიძინოს სამართლებრივი პრობლემების დამოუკიდებლად გადაჭრის უნარი. ასეთ პირობებში, მოსამართლის მიერ სამოსამართლო პრაქტიკით გაჯერებული თეორიული მასალის სტუდენტისათვის მიწოდება და სამართლებრივი პრობლემების დამოუკიდებლად გადაჭრისათვის საჭირო უნარების გაზიარება, ვფიქრობ, საუკეთესო გზაა იურიდიული სწავლების მითითებული მიზნის მისაღწევად. სამეცნიერო, პედაგოგიური და სამოსამართლო საქმიანობის ერთობლივად განხორციელება მეტად რთული და საპასუხისმგებლოა. კითხვა: მოდით ცოტა თქვენს ჰობზე - ხატვაზე გვესაუბრეთ? მხატვრობის რომელი მიმდინარეობა მოგწონთ? პასუხი: ჩემი ჰობი ხატვაა. საოცრად მიზიდავს ფერთა გამით იმპრესიონიზმი (ედუარდ მანე, ედგარ დეგა, კლოდ მონე, კამილ პისარო...), ფერი მათთვის გამოსახვის მთავარი საშუალებაა. მხიბლავს პოსტიმპრესიონიზმის ინდივიდუალობა (ჟორჟ სერა, პოლ სეზანი, ვინსენტ ვან გოგი, პოლ გოგენი...), მათი მიზანი მიეღწიათ ფერისა და ფორმის სინთეზისათვის. ჩემი გატაცება კი ექსპრესიონიზმია (აუგუსტ მაკე, ფრანც მარკი, კანდინსკი...), რომელიც გვნუსხავს ადამიანის შინაგანი მეს გამოხატვის სურვილით და სულის გამოძახილის აღბეჭდვის უნარით.
ვრცლად
მიყვარს საქმე, რომელსაც ვემსახურები, სამსახურეობრივი გარემო თვითრეალიზების საშუალებას მაძლევს
2015-02-12
რუბრიკით - ,,კვირის სტუმარი“ - ვცდილობთ, შემოგთავაზოთ და გაგაცნოთ საინტერესო ადამიანები, რომელთა შესახებ ბევრი რამ, ვფიქრობთ, არ იცით. დღეს სტუმრად გვყავს ახალგაზრდა, რომელმაც თავის ასაკთან შედარებით ბევრის გაკეთება შეძლო. მას მიაჩნია, რომ ადამიანისათვის არსებითია იყოს თავისუფალი, ხოლო ფინანსური დამოუკიდებლობის გარეშე ამის მიღწევა შეუძლებელია. სკოლისა და სტუდენტობის წლებში სწავლის პარალელურად მუშაობდა სხვადასხვა ადგილას - მშენებლობაზე, კურიერად, ინგლისური ენის კერძო მასწავლებლად, ბანკში მოლარე-ოპერატორად და ა.შ. მუდმივად სიახლის ძიებაშია, თვლის, სხვაგვარად ცხოვრება უინტერესოა. უყვარს საქმე, რომელსაც ემსახურება. რაც შეეხება მის პროფესიას - იურისტობას, თვლის, რომ ,,იურისპრუდენცია ადამიანის დარღვეული უფლების აღდგენის ხელოვნებაა". დღევანდელი გადასახედიდან მიაჩნია, რომ სწორი არჩევანი გააკეთა. ჩვენი სტუმარი გახლავთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის ბიუროს კონსულტანტი უჩა თოდუა. დანარჩენზე თავად გვესაუბრება. კითხვა: უჩა გვიამბე თქვენს შესახებ? პასუხი: გამარჯობათ. მე ვარ უჩა თოდუა, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის ბიუროს კონსულტანტი. 24 წლის. პროფესიით იურისტი. დამთავრებული მაქვს თსუ-ს იურიდიული ფაკულტეტის ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა. სასამართლოში ვმუშაობ 2009 წლის იანვრიდან. მყავს ძალიან კარგი მშობლები და ორი ძმა. მინდა მადლობა გადაგიხადოთ კვირის სტუმრად მოწვევისათვის. კითხვა: როგორი ბავშვი იყავი? პასუხი: მორიდებული და ჩუმი. როგორც ყველა ბავშვს, მეც ძალიან მიყვარდა თამაში. მე და ჩემს ძმებს შექმნილი გვქონდა ჩვენი პარალელური სამყარო, სადაც გვყავდა მანქანები, გვქონდა სახლები, დადგენილი გვქონდა თამაშის წესები, ვჭრიდით ჩვენი ფულის ერთეულს და ა.შ. (იცინის) ამ პარალელურმა სამყარომ დაახლოებით 5 წელი იარსება. კითხვა: გვიამბე ბაღის, სკოლის და სტუდენტობის წლებზე? პასუხი: ბაღში არ მივლია. მე-4 კლასამდე ვსწავლობდი თბილისის 61-ე საშუალო სკოლაში. შემდეგ ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავედი ზუგდიდში, სადაც ჯერ ვსწავლობდი პირველ გიმნაზიაში, შემდეგ კი ეროვნულ სკოლაში. იმ ჩვეულებისაგან განსხვავებით, როცა ბავშვები საწყის კლასებში კარგად სწავლობენ, მაღალ კლასებში კი ნელ-ნელა უფუჭდებათ ნიშნები, ჩემ შემთხვევაში ყველაფერი პირიქით მოხდა – მე-5 კლასამდე ცუდად ვსწავლობდი, შემდეგ წლებში კი ერთ-ერთი საუკეთესო მოსწავლე გავხდი. სკოლის წლებთან დაკავშირებით მსურს აუცილებლად ვახსენო ეროვნული სკოლის დირექტორი, ბატონი ზურაბ კუპრეიშვილი, რომელიც ისტორიას მასწავლიდა. ეს ადამიანი ძალიან წესიერ, მონდომებულ და თავის საქმეზე უზომოდ შეყვარებულ პიროვნებად დარჩა ჩემს მეხსიერებაში. იგი ეხლაც გულმოდგინედ ემსახურება საყვარელ საქმეს – ზუგდიდის მე-10 სკოლის დირექტორია. მსურს ასევე მადლობა გადავუხადო სხვა ღირსეული მასწავლებლებს, რომლებმაც ბევრი რამ მასწავლეს და შემაყვარეს. სკოლის დამთავრების პირველ წელს, ე.წ. მეტრეველის დროს, ვცადე თსუ-ში ჩაბარება, მაგრამ ჩავიჭერი ინგლისურ ენაში – 10-დან მხოლოდ 4 ქულა დამიწერეს, მაშინ, როცა გამსვლელი ქულა 6 იყო. პარადოქსია, რომ მომდევნო წელს პირველ ერთიან ეროვნულ გამოცდებში ამავე საგანში 100-დან 97 ქულა ავიღე. სტუდენტობამ ბევრი კარგი ადამიანი შემძინა, მეგობრად და ნაცნობად. ვიყავი აქტიური სტუდენტი, ვცდილობდი მონაწილეობა მიმეღო რაც შეიძლება ბევრ იმიტირებულ პროცესში, კონკურსში და ოლიმპიადაში. გართობის მხრივ, მახსოვს პირველ კურსზე 50 ლარად ერთი კვირა დავისვენე ბათუმში (ეღიმება). სკოლისა და სტუდენტობის წლებში, სწავლის პარალელურად, ვმუშაობდი სხვადასხვა ადგილას, მშენებლობაზე, კურიერად, ინგლისური ენის კერძო მასწავლებლად, ბანკში მოლარე-ოპერატორად და ა.შ. მიმაჩნია, რომ ადამიანისათვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია იყოს თავისუფალი. სხვისი ფინანსებით კი თავისუფალი ვერასოდეს გახდები. კითხვა: იურისტობა როდის გადაწყვიტეთ? პასუხი: არ მახსოვს ბავშვობაში რას ვპასუხობდი უფროსების კითხვაზე რა გინდა გამოხვიდეო, მაგრამ შემიძლია დაგარწმუნოთ, რომ ეს იურისტობა არ იყო (ეღიმება). მისაღებ გამოცდებზე ისტორიული ფაკულტეტის არჩევა მინდოდა, მაგრამ მშობლების რჩევით იურიდიულზე ჩავაბარე და მას აქეთ ამ რჩევისთვის მათი უზომოდ მადლიერი ვარ. ბავშობიდან ვერ ვიტანდი უსამართლობას. იურისპრუდენცია ადამიანთა დარღვეულ უფლებებში აღდგენის ხელოვნებაა. შესაბამისად, ამ გადმოსახედიდან მიმაჩნია, რომ სწორი არჩევანი გავაკეთე. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში დაიწყე სტაჟიორობიდან და დღეს თავმჯდომარის ბიუროში კონსულტანტად მუშაობ, გვიამბე შენი საქმიანობის შესახებ? პასუხი: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში სტაჟიორად მოვედი. 8 თვე ვიყავი სტაჟირებაზე მოსამართლე პაატა ქათამაძესა და მის თანაშემწე მარიამ გობეჯიშვილთან. სტაჟირების დასრულების შემდეგ, როგორც მახსოვს დეკემბრის თვეში დილის 10 საათი იქნებოდა როცა დამირეკეს და მითხრეს, რომ 12 საათზე გასაუბრებაზე ვიყავი დაბარებული. კარგად მახსოვს, თავიდან ვიფიქრე, რომ არ წავიდოდი, ვერ მოვასწრებ მეთქი, შემდეგ კი თავს ძალა დავატანე დანიშნულ დროს მივედი. ამ გასაუბრებამ ჩემი ცხოვრება რადიკალურად დადებითი პოლუსისაკენ მოატრიალა. როგორც თავმჯდომარის ბიუროს კონსულტანტი, ჩაბმული ვარ სასამართლოს რეფორმის პროცესში, ვმუშაობ სხვადასხვა თემებზე და მაქსიმალურად ვცდილობ ჩვენი სასამართლო უფრო თანამედროვე და წარმატებული გახდეს. კითხვა: უჩა არაერთ პროექტში იყავი. თბილისის სააპელაციო სასამართლომ კრეატიული აზროვნებისათვის 29 ახალგაზრდა გამოავლინა მათ შორის შენ, გვიამბე, შენს მიერ წარმოდგენილი პროქტის შესახებ? პასუხი: ძალიან მიყვარს სიახლეები, ანიდან ჰოემდე, ყველაფერში რაღაც ახალს ვეძებ. სხვაგვარი ცხოვრება უინტერესო იქნებოდა ჩემთვის. ხანდახან ეს თვისება ბუმერანგივით მიბრუნდება და დაწყებული საქმის ბოლომდე მისაყვანად საკუთარი თავზე გამარჯვება მიწევს. წელს, აპრილის თვეში, ბატონი ვალერი ცერცვაძის ინიციატივით, სასამართლომ შესაძლებლობა მისცა მის მოხელეებს გამოეთქვათ მათი კრეატიული იდეები. გამარჯვებული გამოვლინდნენ სხვადასხვა ნომინაციებში და მათ თავმჯდომარის პირადი მადლობა და სხვადასხვა საჩუქრები მიიღეს. გამარჯვებულთა შორის ვიყავი მეც, ჩემი იდეით სამართლის ელექტრონული ბიბლიოთეკის შესახებ. აღნიშნული პროექტი წარმატებით ხორციელდება და დღითიდღე ვითარდება. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლო მუშაობს მრავალ ინოვაციურ პროექტზე. შექმნილია საქმეთა მართვის, ელექტრონული ბიბლიოთეკის, სახელმწიფო ბაჟის გამოთვლის, სასამართლოს საქმიანობის შეფასების პროგრამები. სასამართლოს მომხმარებელს როგორ შეუძლია ამ პროგრამებით სარგებლობა? პასუხი: მიმაჩნია, რომ საინფორმაციო ტექნოლოგიები ჩვენი ხვალინდელი დღეა. რაც უფრო მეტი პროცესი და სერვისი გადავა ავტომატიზებულ რეჟიმში, მით უფრო სწრაფი და ხარისხიანი იქნება მართლმსაჯულება. დიახ, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის ბიურომ და მთლიანად ჩვენმა სასამართლომ მრავალი უნიკალური და ინოვაციური სერვისი შესთავაზა მოქალაქეებსა და სხვა მოხელეებს. ინტრანეტის გვერდის მარცხენა მხარეს განთავსებული არის ყველა იმ პროგრამის ბანერი, რომელიც სასამართლოში მოქმედებს. შესაბამისად, არც ჩვენ და არც სხვა მოხელეებს აღარ სჭირდებათ ყველა პროგრამის სახელით და მისამართით ცნობა, საკმარისია შეხვიდეთ ინტრანეტზე და იქიდან ნებისმიერ მათგანში შეძლებთ შესვლას. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლო ერთ-ერთი პირველი სასამართლოა, რომელმაც თავისი გვერდი შექმნა Google-ზე, ამის შესახებ რას გვეტყვი? რა სახის ინფორმაცია თავსდება აღნიშნულ გვერდზე? პასუხი: მართლმსაჯულებაზე საუბრისას დამოუკიდებლობისა და მიუკერძოებლობის პრინციპების პარალელურად უფროდაუფრო წინ იწევს ანგარიშვალდებულების საკითხი. სასამართლო ანგარიშვალდებულია იმ სოციუმის წინაშე, რომელშიც ოპერირებს. შესაბამისად, საზოგადოება უფლებამოსილია იცოდეს რა პროცესების მიმდინარეობს სასამართლოში, რა სიახლეებია, რა უმჯობესდება და ა.შ. ამ და სხვა ინფორმაციის გავრცელების ყველაზე ეფექტურ საშუალებად კი ბოლო დროს იქცა ისეთი სოციალური ქსელები, როგორიცაა Facebook-ი, Twitter-ი და Google პლუსი. ამასთან, სოციალური ქსელები უზრუნველყოფს იმას, რომ სასამართლო ხდება უფრო უშუალო და ხელმისაწვდომი ყველასთვის, მოვიშველიებ Facebook-ის ტერმინოლოგიას, სასამართლოს ყველას „მეგობარი“ ხდება. კითხვა: დიალოგის პროგრამა, სასამართლოს ელექტრონული ბიბლიოთეკა აღნიშნული პროგრამების შესახებ რას გვეტყვი? პასუხი: დიალოგის პროგრამის გამოყენებით სასამართლო შესაძლებლობას აძლევს, როგორც მოქალაქეებს, ისე თავის მოხელეებს დააფიქსირონ საკუთარი მოსაზრებები, იდეები, პრობლემები და შეფასებები. დიალოგის პროგრამის დახმარებით სასამართლო ახდენს აქტუალური საკითხების იდენტიფიცირებას, შემდეგ კი რეაგირებს სათანადოდ. ზოგადად, დიალოგი სოციალური სასამართლოს კონცეფციის ნაწილია. სოციალური სასამართლოს არსებობის პირობებში ნებისმიერი პირს შეუძლია მონაწილეობა მიიღოს სასამართლოს განვითარებაში. სამართლის ელექტრონული ბიბლიოთეკა შეიცავს ელექტრონულ და მატერიალურ ლიტერატურას. ელექტრონული ლიტერატურის შემთხვევაში მკითხველს შეუძლია გაეცნოს მის შინაარსი სახლიდან და ოფისიდან გაუსვლელად, ხოლო მატერიალური ლიტერატურის შემთხვევაში მკითხველი იგებს, თუ რომელ ბიბლიოთეკაში ინახება მისთვის საინტერესო ნაწარმოები, შემდეგ კი ფიზიკურად აკითხავს შესაბამის ბიბლიოთეკას. ამჟამად, სამართლის ელექტრონულ ბიბლიოთეკას 1600-ზე მეტი მკითხველი ჰყავს და მასში 12000-ზე მეტი წიგნი, სტატია, კრებული და მულტიმედიური ფაილები არის განთავსებული. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოა მოწინავე, რომელმაც რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოებში შექმნა შიდა კორპორატიული მოხმარების ქსელი - ინტრანეტი, რა დატვირთვა აქვს ამ გვერდს? პასუხი: ბოლო ათწლეულების მანძილზე ინტრანეტი ყველა თანამედროვე კორპორაციისათვის სასიცოცხლოდ აუცილებელ პროგრამად იქცა. ინტრანეტი შიდა საინფორმაციო პორტალია. ინტრანეტი ხელმისაწვდომია მხოლოდ სასამართლოს მოხელეებისათვის. ინტრანეტის გამოყენებით სასამართლოს მოხელეები იგებენ სიახლეებს, ეცნობიან სამართლებრივ აქტებს, ერთვებიან სოციალურ პაკეტებსა და აქტივობებში და ა.შ. ინტრანეტის მიზანია შექმნას უფრო უშუალო გარემო მოხელეთა ინტერაქციისა და კოლაბორაციისათვის. ინტრანეტის შექმნით ჩვენ განვავითარეთ იდეით, იმის შესახებ, რომ რომ სასამართლოს ყველა მოხელე, მიუხედავად იმისა, თუ რომელ უწყებაში ან თანამდებობაზე არის დასაქმებული, უნდა სარგებლობდეს ინფორმაციაზე ხელმისაწვდომობის თანაბარი უფლებით. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში შეიქმნა განათლებისა და კვლევის ჯფუფი, რომლის ერთ-ერთი ტრენერი თავად ხარ. რას ემსახურება ეს ჯგუფი, ვინ არის მის შემადგენლობაში, ვისთვის ტარდება აღნიშნული ტრენინგები და ვის აქვს მონაწილეობის მიღების უფლება? პასუხი: განათლებისა და კვლევის ჯგუფის მიზანია ტრეინინგების მეშვეობით ხელი შეუწყოს სასამართლოს მოხელეთა განგრძობად პროფესიულ განათლებას. თანამედროვე სამყაროში, სადაც ორგანიზაციების უმეტესობამ უკვე მიაღწია პროდუქტიულობასა და ხარისხს განსაზღვრულ დონეს, ინოვაციურობა და განათლება არის ის კაპიტალი, რითიც შეგიძლია მოიპოვო და შეინარჩუნო პირველობა თანასწორთა შორის. ჯგუფის წევრების მიზანი სწორედ ამ კაპიტალის გამრავლებაა. აღსანიშნავია, რომ ტრენინგი განსხვავდება ლექციისაგან. ლექცია აქცენტს აკეთებს ცოდნის ერთი მიმართულებით, ლექტორიდან მსმენლისაკენ, გადაცემაზე; ტრენინგი კი ფოკუსირებულია ინტერაქციაზე და ორმხრივად, როგორც ტრენერის, ისე მსმენელისათვის, აქტიური და შემოქმედებითი პროცესია. ჩემ გარდა ჯგუფის წევრები არიან: თამარ ერგემლიძე, თათია ქვრივიშვილი, ნინო მელაძე, ლევან გორელაშვილი, იოსებ ვარძელაშვილი და გიორგი ქებურია. ჯგუფის წევრებს გავლილი აქვთ ტრენერის სასწავლო კურსი, ე.წ. TOT და უკვე საკმაო გამოცდილება დაუგროვდათ მოხელეთა სწავლების კუთხით. ამჟამად ვატარებთ შემდეგ ტრეინინგებს: კონფლიქტური სიტუაციების მართვა, მოქალაქეებთან კომუნიკაციის სტანდარტები, პრეზენტაციის უნარ-ჩვევები, სამართლებრივი მართლწერა და პროგრამები Outlook-ი და Communicator-ი. სამომავლოდ ტრეინინგების კატალოგი გაიზრდება. ამასთან, ვგეგმავთ დისტანციური სწავლების სისტემის ამოქმედებას, რათა ტრეინინგში მონაწილეობის მიღება ნებისმიერი სასამართლოდან იყოს შესაძლებელი. კითხვა: უჩა, სტუმრობდი გერმანიას, აშშ-ს, ჰოლანდიას.. . გაგვიზიარე შენი შთაბეჭდილება, გამოცდილება და პრაქტიკა რაც აღნიშნულ ქვეყნებში სტუმრობისას მიიღე? პასუხი: დიახ, სამსახურეობრივი მივლინებით სხვა კოლეგებთან ერთად ვსტუმრობდი ბერლინს, მაასტრიხტს, ვაშინგტონს და პორტლენდს, ორეგონის შტატში. როგორც კონსტანტინე გამსახურდია იტყობა შენს ქვეყანაში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო, უცხოეთში კი შენი ქვეყნის. თითოეული ამ ვიზიტისას ვცდილობდი, ამ პრინციპით მეხელმძღვანელა და ჩვენი ქვეყანა საუკეთესო სახით წარმომედგინა. დაუზარებლად ვუხსნიდი თითოეულ უცხოელს ვინ ვართ, რა შეგვიქმნია და რომ რუსები არ ვართ (ეღიმება). თითოეულ ამ ქვეყანაში ვიზიტისას გამალებით ვცდილობდი მეპოვა ისეთი თემები, რაც ჩვენთანაც ისევე ეფექტურად იმუშავებდა, როგორც მათთან მუშაობს. თოთოეულმა ამ ქვეყანამ გაამდიდრა ჩემი თვალსაწიერი და იდეების ყუთი. ჩვენი ბევრი პროექტი სწორედ უცხოეთში მიღებული გამოცდილების გაზიარებით განხორციელდა. საინტერესოა, რომ მიუხედავად გლობალიზაციისა, ადამიანები თითოეულ ამ ქვეყანაში რადიკალურად განსხვავებულები არიან. ბერლინი და ვაშინგტონი თავისი სიძველით და სიდიადით, მაასტრიხტი ვიწრო ქვაფენილებით, დაბალი სახლებითა და აურაცხელი ველოსიპედებით, პორტლენდი თავისი თანამედროვეობითა და სტარბაქსით ჩემში მოგონებების შესანიშნავ ასორტს ქმნის. მსურს მადლობა ვუთხრა ჩემს უფროსს, ბატონ ვალერი ცერცვაძეს და იმ საერთაშორისო ორგანიზაციებს, რომელებიც გვეხმარებიან საერთაშორისო თანამშრომლობის განვითარების კუთხით. კითხვა: დღის განმავლობაში დაკავებული ხარ. ოჯახის წევრები, როგორ ეგუებიან შენს დატვირთული დღის განრიგს? პასუხი: მიყვარს საქმე, რომელსაც ვემსახურები, სამსახურეობრივი გარემო თვითრეალიზების საშუალებას მაძლევს. შესაბამისად, სიამოვნებით ვუთმობ ექსტრა დროს ჩემს საქმეს. ჩემი ოჯახის წევრები შეგუებული არიან ჩემს არყოფნას. სხვათა შორის, დროის მართვა ცალკე ტრეინინგის თემა და მასზე დასწრება ყველას გამოგვადგებოდა. კითხვა: სოციალური ქსელით ერთ-ერთი შენი შეტყობინება წავიკითხე: ,,მეგობრებო, არ მიწყინოთ, თუ რომელიმეს დაბადების დღე არ მახსოვდეს. ჩემი საკუთარი სხვებმა შემახსენეს“-ო, გამოდის, პირადი ცხოვრებისთვისაც აღარ გრჩება დრო. პასუხი: სწორი დედუქციაა, მაგრამ აქ ცოტა სხვა რამეშია საქმე. არ მახსოვს ჩემი დაბადების დღე გადამეხადოს. ჩემთვის 18 ივლისი ერთი რიგითი დღეა, რა დღესაც, სხვათა შორის, ყოველთვის რაღაც სასწრაფო და გადაუდებელი მაქვს ხოლმე გასაკეთებელი (ეღიმება). კითხვა: უჩა როგორც ვიცი გიყვარს მხატვრული ლიტერატურის კითხვა, თავადაც გიცდია დაგეწერა. . რომელი მწერალი, რა ლიტერატურა გიყვარს? პასუხი: დიახ, მიყვარს კითხვა. ჩემთვის ეს განტვირთვის ერთ-ერთი საშუალებაა. მე თვითონაც მიცდია დაწერა, თუმცა თეთრ ლექსებს ვერ ავცდი (ეღიმება). ბევრი მწერალი მიყვარს, რომ გამოვკვეთო რამდენიმე სხვებს ეწყინებათ (იცინის). ეხლა გამახსენდა „კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა“. ამ ნაწარმოებში ლიტერატურის მოყვარული ძმა კეჟერაძე ხელის დაბურძგვლით არჩევდა კარგ წიგნს ცუდისაგან. მეც მაქვს მსგავსი მეთოდი. თუ წიგნის დასრულებისას არ ვლაპარაკობ და გარკვეული დრო ბოლთას ვცემ ე.ი. წიგნი მომეწონა. კითხვის დროს ფაქტიურად არ მრჩება. მაგალითად, ბოლო სამი თვეა ჰომეროსის ოდისეას ვკითხულობ და მხოლოდ გუშინ დავასრულე. კითხვა: გატაცებული ხარ ძველი კოლხეთის ისტორიით, არქეოლოგიით, თანამედროვე ტექნოლოგიებით ძალიან საინტერესო გატაცება გაქვს, გვიამბე ამის შესახებ? პასუხი: ხომ საინტერესო კონტრასტია, ისტორია და თანამედროვე ტექნოლოგიები (ეღიმება). ისტორია ყოველთვის მიყვარდა. განსაკუთრებით, ძველი კოლხეთის ისტორია. მქონდა ჩემი თეორიაც, თუ სად უნდა ყოფილიყო მისი დედაქალაქი. ეს სიყვარული დღემდე გამომყვა. ხო მართლა, თუ ვინმემ იცით სად არის ეს დაკარგული ქალაქი, მომწერეთ Communicator-ზე (ეღიმება). რაც შეეხება თანამედროვე ტექნოლოგიებს, ეს ჰობი ჩემი სამსახურის ნაწილად იქცა უკვე. ხუმრობით იურისტ-პროგრამისტსაც მეძახიან. კითხვა: შენი ჰობის - რაგბისა და ჩოგბურთის შესახებ რას გვეტყვი? პასუხი: დიახ, მიყვარს რაგბი, ძირითადად საყურებლად (ეღიმება). ჩოგბურთი, ალბათ, იმიტომ მიყვარს, რომ ინდივიდუალური სპორტია. თამაშის შედეგი პირადად შენზეა დამოკიდებული და სხვების შესაძლებლობებში საკუთარ ნაკლს ვერ დამალავ. შესაბამისად, გიწევს მაქსიმალურად კარგად იყო მომზადებული. კითხვა: ბოლოს, რას უსურვებდი შენსავე კოლეგებს? პასუხი: ჩემს კოლეგებს ვუსურვებ დამსახურებულ წარმატებებს პირად ცხოვრებასა და პროფესიულ საქმიანობაში. ჩემთვის დიდი პატივია მათთან ერთად ჩვენი სასამართლოს გაუმჯობესების პროცესში მონაწილოება. ყველას გილოცავთ დამდეგ შობა-ახალ წელს.
ვრცლად
შედგე მოსამართლე, ამისათვის საჭიროა პირველ რიგში აცნობიერებდე რა არის მოსამართლეობა
2015-02-12
დღევანდელი რუბრიკის ,,კვირის სტუმარი“ გახლავთ თბილის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის მოსამართლე ქალბატონი თამარ ალანია. როგორია ქალბატონი თამარი მანტიის გარეშე? რა უყვარს? როგორ ანაწილებს დროს სამსახურსა და ოჯახისთვის? ამ და სხვა კითხვებზე პასუხს შემოთავაზებული ინტერვიუდან შეიტყობთ. კითხვა: მოგესალმებით ქალბატონო თამარ, პროფესიის არჩევას ან პირადი სურვილი განაპირობებს ან ოჯახის წევრების დაჟინებული მოთხოვნა. თქვენს შემთქვევაში, რამ განაპირობა ეს არჩევანი? პასუხი: პირველ რიგში, დიდი მადლობა მინდა გადაგიხადოთ სასაუბროდ მოწვევისათვის. რაც შეეხება თქვენს კითხვას, როგორც მოგეხსენებათ ”ჩვენ ყველანი ჩვენი ბავშვობიდან მოვდივართ და ბუნებრივია ჩემზეც დიდი როლი სწორედ ამ ფაქტორმა ითამაშა. ტრადიციას საფუძველი მამის მამამ ჩაუყარა, ის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე იყო. ბაბუის არჩევანი მამამაც გაიზიარა. პატარა ვიყავი მაგრამ კარგად მახსოვს თუ როგორი სიამაყით ყვებოდა მამა რატომ აირჩია იურისტობა და როგორ სურდა გამხდარიყო ამ ღირსეული და საპატიო პროფესიის მიმდევარი. მამა 1989 წელს ტრაგიკულად დაიღუპა, მისი გარდაცვალება მის პროფესიას უკავშირდება. მიუხედავად ამისა ჩემი სურვილი ვყოფილიყავი მოსამართლე უფრო დიდი იყო ვიდრე იმის გააზრება თუ რამდენად მძიმეა სამოსამართლეო საქმიანობა. კითხვა: გვიამბეთ იმ რთული და საპასუხისმგებლო საქმიანობის შესახებ, რაც იურისტობიდან მოსამართლეობამდე განვლეთ.როგორ შეაფასებდით განვლილ პერიოდს? პასუხი: 1999 წელს დავიწყე მუშაობა საქართველოს გენერალურ პროკურატურაში კადრების დეპარტამენტის სტაჟიორ პროკურორად. 2000-2004 წლებში ვმუშაობდი სახელმწიფო ბრალდების სამმართველოს სტაჟიორ პროკურორად, შემდეგ პროკურორად. ამ პერიოდში ყოველდღიური ურთიერთობა მიწევდა სასამართლოსთან, რადგან მონაწილეობას ვღებულობდი სისხლის სამართლის საქმეებზე როგორც სახელმწიფო ბრალმდებელი. 2004 წელს დავინიშნე გენერალური პროკურატურის უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციაზე სახელმწიფოებრივი დევნის სამსახურის პროკურორად სადაც ვიმუშავე 2006 წლამდე. პროკურორად მუშაობის პერიოდი იყო საინტერესო, რადგან მივიღე პროფესიულად მნიშვენლოვანი გამოცდილება და შევიძინე საჯარო მოხელის უნარჩვევები. კითხვა: როგორ უნდა ჩამოყალიბდეს კარგი იურისტისგან მოსამართლე, როგორი უნდა იყოს მოსამართლე? პასუხი: ძნელია ერთი სიტყვით თქვა როგორი უნდა იყოს მოსამართლე, რადგან ის რამოდენიმე უნარის სინთეზია. პლატონის სიტყვებს თუ მოვიშველიებთ ეს არის ადამიანი, რომლიც ”ახერხებს საკუთარი თავის მოთოკვას, აწესრიგებს თავს და საკუთარი თავის მეგობარი ხდება, რითიც აღწევს გამჭრიახობის და მოწესრიგებულობის ერთიანობას” შედგე მოსამართლე ამისათვის საჭიროა პირველ რიგში აცნობიერებდე რა არის მოსამართლეობა, შემდეგ დასახო გზა ამ მიზნისკენ მიმავალი და იმუშაო შენს თავზე ყოველდღიურად, ამ დროს აუცილებელია იყო თვითკრიტიკული, ისმენდა ყველა ადამიანის აზრს და ისე განსჯიდე. კითხვა: რა აუცილებელი თვისება გამოარჩევს მოსამართლეს სხვა ადამიანისაგან? პასუხი: გარდა იმისა, რომ მოსამართლე საზოგადოებაში არის მორალური და ზნეობრივი მაღალი ღირებულებების მიმდევარი ის ასევე საერთო სიკეთის მსახურია. კითხვა: ქალბატონო თამარ, მოსამართლეობა უდიდესი პასუხისმგებლობაა, რას გრძნობთ როდესაც სასამართლო დარბაზში შედიხართ და გადაწყვეტილებას აცნობთ მხარეებს? პასუხი: სათათბირო ოთახში, გადაწყვეტილების გამოცხადების წინ, ყოველთვის ვფიქრობ 1 - გადაწყვეტილების კანონიერებაზე, 2 - სამართლიანობაზე 3 - ავუხსნა მხარეს მისთვის გასაგები ენით თუ რატომ მივიღე ეს გადაწყვეტილება. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში თქვენ იხილავთ როგორც სამოქალაქო საქმეებს, (პატივი-ღირსება, ქონებრივი დავები, საოჯახო და მემკვიდრეობითი დავები და ა.შ. ) ასევე სისხლის სამართლის კატეგორიის საქმეებს, ძირითადად დატვირთვა რა კატეგორიის დავებზეა? პასუხი: დიახ, დღეის მდგომარეობით ვიხილავ როგორც სისხლის სამართლის ისე სამოქალაქო სამართლის საქმეებს. ჩვენდა სასიხარულოდ უნდა ითქვას, რომ გასულ წლებთან შედარებით სისხლის სამართლის საქმეეთა რაოდენობამ იკლო, ხოლო შემოსულ საქმეებში ჭარბობს ეკონომიური ხასიათის დანაშაული. აქვე აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ამ კატეგორიის საქმეებში დიდი ადგილი თაღლითობას უკავია, რაც ხშირად სასესხო ვალდებულებებს უკავშირდება. პარალელს თუ გავავლებთ სამოქალაქო საქმეებთან ვნახავთ, რომ ამ დარგში საქმეთა რაოდენობამ იმატა, რაც თავის მხრივ საზოგადოების სამართლებრი დონის ამაღლებისა და სასამართლოსადმი ნდობის მაჩვენებელია. კითხვა: თბილისის სააპელაციო სასამართლოში რამდენად ხშირია პროცესი, რომელიც მორიგებით დამთავრებულა? პასუხი: მოგეხსენებათ სააპელაციო სასამართლო მეორე ინსტანციის სასამართლოა. მხარეები რომლებმაც ერთი ინსტანცია გაიარეს და ვერ შეძლეს მორიგება რთულია მოარიგო, მაგრამ ხშირად მოსამართლის კვალიფიციური განმრტების ფონზე მიიღწევა მხარეთა მორიგება. კითხვა: ქალბატონო თამარ, რაც შეეხება არასრულწლოვანთა დანაშაულს, რა განსაზღვრავს მოზარდის სრულფასოვან ჩამოყალიბებას? პასუხი: მოზარდის აღზრდა მისი დაბადების წუთებიდან იწყება, ის სუფთა დაფაა, რასაც დავწერთ იმას წავიკითხავთ. აღზრდის პროცესი საკმაოდ რთულია, წესები ხშირად გადახედვას საჭიროებს, რადგან ის რაც იყო სტანდარტი რამოდენიმე წლის წინ ბავშვისათვის, დღეს შეიძლება მიუღებელი იყოს. მაგრამ ყველა დროის ბავშვის აღზრდაში მნიშვნელოვან ფაქტორს მშობლების სიყვარული და პატივისცემა განსაზღვრავს, როგორც ბავშვის ისე ერთმანეთის მიმართ. კითხვა: რა გარემო ფაქტორი უნდა შეუქმნათ მოზარდს, რომ არ ჩაიდინოს დანაშაული? პასუხი: ბავშვის აღზრდის პროცესში უმნიშვნელოვანესია ორი ფაქტორი პირველი მზრუნველობა და მეორე კონტროლი. ამ ფაქტორების განხორციელების ხარისხის მიხედვით ვღებულობთ აღზრდის შედეგებს, მკვეთი დისბალანსის შემთხვევაში ვხვდებით სწორედ კანონთან კონფლიქტში მყოფ ბავშვებს. ამდენად, ასეთი შემთხვევების თავიდან ასაცილებლად როგორც ოჯახი ისე სკოლა აქტიურად უნდა იქნეს ჩართული მოზარდის აღზრდაში. მუდმივი კავშირი უნდა იყოს მათ შორის, პრობლემის აღმოჩენისთანავე უნდა მოხდეს მისი გადაწყვეტა და არა მოშორება. მოზარდობის განსაკუთრებით 12-დან 18 წლამდე ახალგაზრდების ფსიკა მიმართულია გააარკვიოს თუ ვინ არის, რა დროსაც ცდილობს თავის თავის იდენტიფიკაციას სხვადასხვა პირებთან. ამ ასაკში მნიშვნელოვანია მოზარდის ირგვლივ მყოფი პირების ავტორიტეტულობა. რთული ქცევის მქონე მოზარდთან ურთიერთობაში მნიშვნელოვანია ფსიქოლოგის რჩევების გათვალისწინება, ასევე დადებითად მოქმედებს სპორტული აქტივობით მოზარდის დაკავება. კითხვა: იმის გარდა, რომ განიხილავთ სასამართლო პროცესებს, ბრძანდებით სპიკერი-მოსამართლე, ხშირად გიწევთ ამ მოვალეობის შესრულება - რამდენად რთულია? პასუხი: ისაუბრო კამერის წინ ეს ყველა ადამიაში გარკვეულ მღელვარებას იწვევს, არც მე ვარ გამონაკლისი. ასეთ დროს ყოველთვის ვფიქრობ იმაზე, რომ დაკისრებული მოვალეობა სრულყოფილად შევასრულო, არ ვიფიქრო კამერაზე, მოვახდინო სათქმელზე კონცენტრირება და 22 წამში (ეღიმება) ვთქვა ისეთი რამ რასაც ნებისმიერი ადამიანი ადვილად აღიქვამს. რთულია, მაგრამ ვარჯიშით მიიღწევა. კითხვა: საქართველოს სამოსამართლო ეთიკის წესების ასათვისებლად რამდენად მზად არიან მოსამართლეები? პასუხი: სასამართლო რეფორმა გრძელდება და ახალი ეტაპი სწორედ სამოსამართლეო ეთიკის ზედმიწევნით დაცვა და განხორცილებაა. რეფორმის წინა ეტაპებს თუ გადავავლებთ თვალს ვნახავთ, რომ ის პერიოდი სასამართლომ წარმატებით გაიარა. ვფიქრობ, ამ ეტაპზეც მოსამართლები მზად არიან თავის თავზე მუშაობის შედეგად გაუმკლავდნენ ახალ გამოწვევას. კითხვა: ბუნებრივია, მძიმე და დატვირთული დღის მიუხედავად ყველა ადამიანს ჭირდება განტვირთვა, თქვენ, როგორ ახერხებთ ამას? პასუხი: შეიძლება გაგიკვირდეთ, მაგრამ ფსიქოლოგიურ განტვირთვას ძალიან ადვილად ვახერხებ. ოჯახი ეს არის ადგილი სადაც ყოველთვის სითბოთი და სიყვარულით მელოდებიან, იქ ისევ თავიდან უნდა დავიხარჯო, ამდენად საღამოს დატვირთული დღის სტრესი მოხსნილი მაქვს. რაც შეეხება დაღლილობისაგან თავის დაღწევას ამას ცხელი ყავის და ჯაზის მოსმენით ვახერხებ. კითხვა: რა არის თქვენი ჰობი? პასუხი: კულინარია, ამ ბოლო ხანებში ხშირად მიწევს ახალ-ახალი კერძების გამოგონება და როგორც მეუბნებიან გემრიელი გამოდის (ეღიმება). მოგზაურობა ახალი სუნთქვაა, ძალიან მიყვარს. არცთუ ცოტა ქვეყანაში ვარ ნამყოფი, ყველა მათგანი გარკვეული თავისებურებით შეიძლება დაახასიათო და რაღაცით შეიყვარო კიდეც. გამოვარჩევდი ალბათ ესპანეთს, კეძოდ, კატალონიას, რომლის კულტურა, ტრადიციები, გეორგრაფიული ადგილმდებარეობა, კლიმატი ადამიანში დადებით ემოციებს იწვევს. კითხვა: ქალბატონო თამარ, ყოველი ახალი წელი ახალი შემართებით გვავსებს, ძველი წლები კი უბრალოდ კარგი მოსაგონარია, რას გაიხსენებდით ? პასუხი: ცხოვრების მანძილზე ბევრია ლამაზი მოსაგონარი ამბავი, მაგრამ ჩვმთვის ერთ-ერთი ამაღელვებელი მომენტი იყო ჩემი მოსამართლედ დანიშვნის დღე, როდესაც პირველმა, ოჯახის წევრების შემდეგ, მოსამართლედ გახდომა მამას უახლოესმა მეგობარმა მომილოცა. ჟურნალისტი ნათია ვასაძე
ვრცლად
რუბრიკის სტუმარი გახლავთ საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი კახა კობერიძე
2015-02-11
ბატონო კახა, გაგვაცანით თქვენი ოჯახი? პასუხი: მამა, 20 წლის ვიყავი, რომ გარდამეცვალა. კარგი ადამიანი იყო. ცდილობდა შვილები ღირსეულად გავეზარდეთ. მან შემაყვარა ნადირობა, ბუნების სიყვარული, მინერგავდა კაცთმოყვარეობას. მყავს შესანიშნავი დედა, ქალი, რომელმაც ყველაფერი გაიღო, რომ მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, მე და ჩემს უმცროს დას ნორმალური განათლება მიგვეღო, გზას არ ავცდენოდით. მეუღლე - პროფესიით ექიმია, მაგრამ შვილების აღზრდით არის დაკავებული და არ მუშაობს. მყავს ოთხი შვილი - უფროსი გოგონა 19 წლისაა, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის მეორე კურსის სტუდენტია, ტყუპები 16 წლის - ორი ბიჭი და ერთი გოგო. რომლებიც სკოლის მოსწავლეები არიან. პროფესიის არჩევას ან პირადი სურვილი განაპირობებს ან ოჯახის წევრების დაჟინებული მოთხოვნა. თქვენს შემთქვევაში, რამ განაპირობა - ორი პროფესიის -არჩევა? პასუხი: იმის მიუხედავად, რომ ოჯახის წევრებს ჩემთვის სულ სხვა პროფესია ჰქონდათ შერჩეული, ისინი არ ჩარეულან ეს მხოლოდ პირადი სურვილით იყო განპირობებული. უნივერსიტეტის დამთვრებისთანავე საპასუხისმგებლო, პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდით, მანამდე კი ყველაფერი სტაჟიორობიდან დაიწყო, დღევანდელი გადასახედიდან, როგორ შეაფასებთ განვლილ პერიოდს? პასუხი: საპასუხისმგებლო იყო, მართლაც ყველაფერი ქ.რუსთავის პროკურატურის სტაჟიორობიდან დაიწყო. ვიყავი სტაჟიორ- გამომძიებელი, პროკურორის თანაშემწე. წელიწად ნახევარი ვიმუშავე გენერალურ პროკურატურაში და 25 წლის ასაკში ნინოწმინდის რაიონში დავინიშნე პროკურორად. ვიყავი სამმართველოს უფროსის მოადგილე, სამმართველოს უფროსი. იუსტიციიის მინისტრის, შემდეგ გენერალური პროკურორის მოადგილე. პროკურატურაში ფაქტიურად ყველა საფეხური გავიარე, სადაც შეიძლება პროკურორმა იმუშაოს, იმ დროინდელი ყველა სტრუქტურა ჩემთვის ნაცნობი იყო. თქვენს მეორე პროფესია-ჟურნალისტობაზე, რას გვეტყვით? ჟურნალისტურ წრეში ერთხმად აღნიშნავენ, რომ საინტერესო, უშუალო და სასურველი რესპოდენტი ბრძანდებით, გამოდის გეხმარებათ თქვენი მეორე პროფესია, მედიასთან ურთიერთობისას არა? პასუხი: ორი პროფესია, ალბათ, ცოტა ხმამაღლა ნათქვამია. როგორც ყველა ქართველი მეც ცოტ - ცოტას ვწერდი. უნივერსიტეტში იყო იმის საშუალება, რომ პარალელურად საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტზე-ჟურნალისტიკის განყოფილებაზე მეორე სპეციალობით მესწავლა. მაინტერესებდა ეს სფერო. მაშინ, დღევანდელისგან განსხვავებით, ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე იდეოლოგიური პრინციპების მიხედვით გვასწავლიდნენ. თუმცა, მყავდა არაერთი კარგი ლექტორი, მათ შორის პროფესიონალი ჟურნალისტები, რომლებიც შესანიშნავად ახერხებდნენ კომუნისტური დოგმებისაგან გადაეხვიათ და მოეცათ ჩვენთვის ის, რაც მართლა ფასეული იყო და რაც ჟურნალისტს ყოველთვის გამოადგება. რაც შეეხება მედიასთან ურთიერთობას, რათქმაუნდა მეხმარება და რაც მთავარია, სტუდენტობისას კარგად ვისწავლე, რომ ჟურნალისტთან უნდა იყო მაქსიმალურად კორექტული, მსჯელობა უნდა იყოს არგუმენტირებული და მედიასთან ჩხუბი არ შეიძლება. საქართველოს პრეზიდენტის 2008 წლის 19 დეკემბრის #872 განკარგულებით დაინიშნეთ საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრად. საპასუხისმგებლოა თქვენი თანამდებობა, გვიამბეთ ამის შესახებ? პასუხი: საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს ფუნქციებიდან გამომდინარე, საბჭო არის სასამართლო რეფორმის წარმმართველი და მოსამართლეთა დამოუკიდებლობის ძირითადი გარანტორი, ამიტომ ბუნებრივია, საბჭოს წევრობა უზარმაზარი პასუხისმგებლობაა. იმ წრისთვის, ვისთვისაც ეს ინტერვიუ იწერება, ჩემი საქმიანობის შესახებ ცნობილია. დამატებით ვიტყვი, რომ რეფორმები, რაც დროის უმოკლეს პერიოდში სასამართლოში განხორციელდა, როგორც საკანონმდებლო, ინსტიტუციონალური, ასევე მატერიალურ-ტექნიკური აღჭურვის თვალსზრისით, მართლაც რომ უნიკალურია. ბატონო კახა, რაიონულ (საქალაქო) სასამართლოში და საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში სტაჟირების მსურველთათვის პერიოდულად ცხადდება კონკურსი, სტაჟიორები სათანადოდ არიან თუ არა მომზადებულნი? პასუხი: საკმაოდ მომზადებულები არიან, ძალიან კარგი, მოტივირებული, ახალგაზრდობა მოდის. არამარტო საბჭოში, ზოგადად სასამართლო სისტემაში, მოხელეთა მნიშვნელოვანი ნაწილი ყოფილი სტაჟიორია. თუ არა შერჩევის სწორი კრიტერიუმები, მათი კარგი მომზადება, პიროვნული და ზნეობრივი თვისებები, ბუნებრივია, ისინი ამას ვერ შეძლებდნენ. ჩვენი თაობის სტუდენტებისაგან განსხვავაბით დიდი ინფორმაციული უზრუნველყოფა მათ საშუალებას აძლევს მიიღონ კარგი პროფესიული განათლება, რაც მთავარია თავისუფალი არიან იდეოლოგიური წნეხისაგან, იმ უსარგებლო საგნების სწავლისგან, რასაც ჩვენ საბჭოთა სისტემიდან გამომდინარე, გავსწავლიდნენ. ეტაპობრივად ხდება სასამართლოსა და საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში ახალი კადრების მიღება, როგორ მიმდინარეობს ეს პროცესი? პასუხი: კადრების შერჩევა როგორც წესი, მხოლოდ კონკურსის საფუძველზე ხდება. ეს პროცესი მაქსიმალურად გამჭვირვალეა, კრიტერიუმებიც გონივრულადაა შერჩეული, ვცდილობთ საუკეთესოთა შორის საუკეთესოები მივიღოთ. რა აუცილებელი თვისება გამოარჩევს მოსამართლეს, იურისტს სხვა პროფესიის ადამიანებისგან? პასუხი: ზოგადად რა თვისებები უნდა ჰქონდეს მოსამართლეს, ეს საყოველთაოდ ცნობილია. ახალს ვერაფერს გეტყვით, თუმცა მოსამართლისთვისაც და ყველა იმ ადამიანისათვის, რომლისთვისაც განგებას სხვისი ბედის გადაწყვეტის უფლება მიუნიჭებია, ამოსავალი პოსტულატი უნდა იყოს ერთი: ,,არ მოექცეს სხვას ისე, როგორც არ გინდა რომ მოგექცნენ შენ“. ბოლოდროინდელი კვლევები ცხადყოფს რომ ჩვენი მოქალაქეების ნდობა სასამართლოს მიმართ იზრდება. ნაკლოვანებებიც არის, მაგრამ კარგი იმდენია გაკეთებული, რომ საზოგადოება ამას ნათლად ხედავს. მოსამართლის ასაკი, 30 წელი, მცირე ხომ არ არის ამ საპასუხისმგებლო თანამდებობისათვის? პასუხი: ახლა მოსამართლეები ინიშნებიან 28 წლიდან, შემდეგ დაინიაშნებიან 30 წლის ასაკიდან. ვფიქრობ, რომ ეს ოპტიმალური ასაკია. თუკი ადამიანი თავისთავზე მუშაობს, აქვს კარგი განათლება, პასუხისმგებლობა და მოქალაქეობრივი მსოფლმხედველობა, იგი თავისუფლად შეძლებს მოსამართლის მოვალეობის შესრულებას. მით უფრო, რომ დღეს მოსამართლეთა სწავლებას და მათი პროფესიული დონის სრულყოფას განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა. როგორ შეაფასებთ საქართველოში მიმდინარე სასამართლო რეფორმის პროცესს? რა შედეგებს უნდა ველოდოთ სასამართლო რეფორმის დასრულების შემდგომ? პასუხი: სასამართლო რეფორმას დასასრული არა აქვს, ვერასდროს ვიტყვით რომ, რეფორმა მორჩა, ნაკლოვანებები აღარ გვაქვს, ყველაფერი გავაკეთეთ და ახლა შეგვიძლია მშვიდად ვიყოთ. რეფრმების ძირითადი ეტაპი მართალია დასრულებულია, მაგრამ ეს არის შეუქცევადი პროცესი, მუდმივად იქნება სრულყოფა, ოპტიმიზაცია, რადგან ამას ცხოვრება გვკარნახობს, რეფორმების გაგრძელების კვალობაზე კიდევ უფრო კარგ შედეგებს უნდა ველოდოთ, ვიდრე დღეს გვაქვს. როგორ შეაფასებდით საერთაშორისო, არასამთავრობო ორგანიზაციებთან და საზოგადოებასთან თანამშრომლობას? პასუხი; საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს საქმიანობა გამჭვირვალობითა და საჯაროობით ხასიათდება. ხშირად ვხვდებით არასამთავრობო სექტორის, საზოგადოების წარმომადგენლებს. მათთან ერთად განვიხილავთ ჩვენს გეგმებს, ვმსჯელობთ პრობლემების გადაწყვეტის გზებზე და მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი მოსაზრებები ზოგჯერ განსხვავებულია, ამ ურთიერთობის პოზიტიური შედეგები თვალნათელია. ცალკე აღსანიშნავია შესაბამისი პროფლის უცხოურ ორგანიზაციებთან ჩვენი მუშაობა, მათი დახმარებით არაერთი უმნიშვნელოვანესი პროექტი განხორციელდა, ეს ურთიერთთანამშრომლობა წარმატებით გრძელდება. ბატონო კახა, მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში ხართ ნამყოფი. გვიამბეთ უცხოური ქვეყნების გამოცდილებების შესახებ. საქართველოსთან მიმართებაში, რა პარალელის გავლებაა შესაძლებელი? პასუხი; უცხოეური გამოცდილების გაზიარება აუცილებელია. მსოფლიოში არაერთი განვითარებული დემოკრატიის მქონე ქვეყანაა, სადაც სამოქალაქო საზოგადოებისა და სამართლიანი მართლმსაჯულების უდიდესი ტრადიციებია. არის საკითხები, სადაც ახალი ველოსიპედის გამოგონება საჭირო არ არის, თუმცა აუცილებელია საქართველოს რეალობისა და სპეციფიური საკითხების გათვალისწინება. ჩემთვის ცნობილია თქვენი ბუნებასთან სიახლოვის შესახებ, ცოტა თქვენს ჰობზე - ნადირობაზე და მოგზაურობაზე ვისაუბროთ? პასუხი; ნადირობა განტვირთვის ერთ-ერთი საუკეთესო საშუალებაა, მიყვარს ბუნება, ფეხით სიარული, ვნადირობ მეგობრებთან ერთად. ნადირობა აზარტია, ოღონდ ბრაკონიერი და მონადირე, ცა და დედამიწასავით გასხვავდება ერთმანეთისაგან. მოგზაურობა თვალსაწიერის გაფართოების შესანიშნავი გზაა, არაერთ ქვეყანაში ვარ ნამყოფი, სურვილი უფრო მეტის ნახვის მაქვს, როდესაც, უცხოეთში მივდივარ, სამსახურეობრივი მივლინებით ან სამოგზაუროდ, ვცდილობ, რაც შეიძლება ბევრი ინფორმაცია მივიღო იმ ქვეყნის ისტორიის, კულტურისა და ტრადიციების შესახებ, სადაც ყოფნა მომიხდება, ეს საშუალებას მაძლევს ყველაფერი რაციონალურად დავგეგმო. ვიცი, რომ გიყვართ მხატვრული ლიტერატურა, თქვენი საყვარელი წიგნი ან პერსონაჟი, რომელია? პასუხი: ძალიან მიყვარს კითხვა, 40 წლის განმავლობაში ბევრი მაქვს წაკითხული და ბევრის წაკითხვის იმედი მაქვს. ამისათვის ყოველთვის ვიცლი. საყვარელ წიგნს და პერსონაჟს ვერ გეტყვი, ვინაიდან ასეთი ძალიან ბევრია, რადგან სხვადასხვა ასაკში სხვადასხვა წიგნი და პერსონაჟი გვხიბლავს. თანამედროვე ტექნოლოგიების გარეშე კაცობრიობის პროგრესი გამორიცხულია, ამის მიუხედავად, წიგნი ყოველთვის თავის ღირსეულ ადგილს დაიკავბს, მე ვერ წარმომიდგენია მომავალი წიგნის გარეშე. თავისდროზე ამბობდნენ, კინემატოგრაფი გამოაძევებს თეატრსო და ეს არ მოხდა, იგივე მდგომარეობაა წიგნთან დაკავშირებითაც. ტრადიციებს რამდენად იცავთ? პასუხი; ამომწურავი ნათქვამია, რომ ,,აწმყო შობილი წარსულისაგან, არის მშობელი მომავალისა“. ფესვების გარეშე სიცოცხლე არ არსებობს. ჩვენ ბევრი საოცრად კარგი ტრადიცია გვაქვს, რასაც დაცვა და შენარჩუნება სჭირდება, თუმცა ისიც სათქმელია, რომ ზოგი ე.წ. ,,ტრადიცია“ ქართველისათვის დამახასიათებელი არასოდეს ყოფილა და საუკუნეების მანძილზე დამპყრობელთაგან თავს მოხვეული ,,სიკეთეა“. ბატონო კახა, მეგობრები და კოლეგები სუფრაზე ხშირად თამადად გასახელებენ, რადგან თქვენს მიერ წარმართული სუფრა ტრადიციული სადღეგრძელობების გარდა, იუმორითა და საინტერესო ამბების მოყოლით გამოირჩევა, რას გვეტყვით ამის შესახებ? პასუხი: თამადობა არ მიყვარს, თუმცა ზოგჯერ მიწევს, ამბობენ, რომ ნორმალურად გამომდის. ვცდილობ, სუფრის წევრები არ გადავღალო. გულწრფელად რომ გითხრათ, ხანგრძლივი ღრეობისა და საათნახევრიანი სადღეგრძელოებისათვის არც დრო მემეტება და ეს სიამოვნებასაც არ მანიჭებს, თუმცა მეგობრებთან ერთად ზომიერი მოლხენის მომხრე, განსაკუთრებით ბუნებაში, ნამდვილად ვარ. იუმორის გარეშე ჩემთვის ცხოვრება წარმოუდგენელია, ბევრ რამეს, ხშირად საკუთარ თავსაც, იუმორით თუ არ შეხედე, ჩვენი არსებობა მეტისმეტად უღიმღამო და მომაბეზრებელი გახდება, თუმცა, როგორც ყველაფერში, ზომიერება აქაც აუცილებელია. წარმოშობით რაჭიდან ბრძანდებით, ვიცი, რომ ძალიან გიყვართ ეს ლამაზი კუთხე, გვიამბეთ ამის შესახებ? პასუხი: რაჭა უსაზღვროდ მიყვარს. მიუხედავად იმისა, რომ რუსთავში ვარ დაბადებული და გაზრდილი, ყოველ არდადეგებზე, რაჭაში დავდიოდი, საოცრად თბილ და მოსიყვარულე ბებია-ბაბუასთან, დღეს წელიწადში 2-3 დღით თუ მოვახერხებ ჩასვლას, სამაგიეროდ ტრადიციას ჩემი ოჯახის წევრები აგრძელებენ. ჩემს სოფელში საოცრად კარგად ვგრძნობ თავს, ახლობლებთან და ბავშვობის მეგობრებთან ერთად. როგორ ანაწილებთ დროს? პასუხი: მაქსიმალურად რაციონალურად , ვცდილობ, შეძლებისდაგვარად, ბევრი რამე დავგეგმო, ძირითადად გამომდის, სხვაგვარად, ჩემი რეჟიმის მქონე ადამიანი ვერც საქმის კეთებას შეძლებს და ვერც თავისუფალი დროის გამოძებნას. ჟურნალისტი ნათია ვასაძე
ვრცლად
© 2013, თბილისის სააპელაციო სასამართლო
ქ. თბილისი, გრ. რობაქიძის გამზ. 7ა, 0159
სატელეფონო ცენტრი: (+995 32) 251 85 21

საიტის ძველი ვერსია