აღიარებითი სარჩელი
2014-11-05
წარმოგიდგენთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის განჩინებას საქმეზე 2ბ/4875-14. განჩინება ვრცლად განმარტავს აღიარებითი სარჩელის აღძვრის წინაპირობებს, განსხვავებას აღიარებით სარჩელსა და უდავო წამოებას შორის, ნამდვილი იურიდიული ინტერესის არსს და ა.შ. "სასამართლო აღიარებით სარჩელს მხოლოდ იმ შემთხვევაში მიიღებს წარმოებაში, თუ აღიარებითი სარჩელის მიმართ მოსარჩელეს იურიდიული ინტერესი გააჩნია, რაც იმას ნიშნავს, რომ მოსარჩელემ უნდა დაადასტუროს მიკუთვნებითი მოთხოვნის არარსებობა და მხოლოდ აღიარებითი მოთხოვნის მიმართ ინტერესი. თუ აღიარებითი მოთხოვნის ინტერესი მიკუთვნებითი ხასიათისაა, მაშინ აღიარებითი სარჩელის წარმოებაში მიღებით სასამართლო პროვოცირებას გაუკეთებს ერთ სასარჩელო მოთხოვნაზე ორმაგი სასარჩელო წარმოების წარმართვის აუცილებლობას, რაც ეწინააღმდეგება სწრაფი და ეფექტური მართლმსაჯულების წარმართვისა და სასამართლოს ეკონომიურობის ძირითად პრინციპს. აღიარებითი სარჩელის წარმოებაში მიღების მიზნებისათვის იურიდიული ინტერესის არსებობა სარჩელის წარმოებაში მიღების ერთ-ერთი და არა ერთადერთი წინაპირობაა."
ვრცლად
სამართლიანი სასამართლოს უფლება, სარჩელის მიღებაზე უარის თქმა
2014-11-04
წარმოგიდგენთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს განჩინებებს საქმეებზე 2ბ/3105-14 და 2ბ/4501-14. "პროცესის მონაწილეებისათვის, ისევე როგორც საზოგადოებისათვის, ნათელი უნდა იყოს განსჯის ის პროცესი, რომელიც სასამართლომ გაიარა კონკრეტული გადაწყვეტილების მიღებამდე. გადაწყვეტილებაში ასახული უნდა იყოს სასამართლოს მოსაზრებები და სამართლებრივი დასკვნები, რომლებმაც დავის სწორედ ამგვარი გადაწყვეტა გამოიწვია. სასამართლო დაცვის უფლების განხორციელება უნდა იყოს სრული, რაც გულისხმობს არა მხოლოდ ყველას შესაძლებლობას, მიმართოს სასამართლოს, არამედ სასამართლოს ვალდებულებას, გამოიტანოს სამართლიანი და დასაბუთებული გადაწყვეტილება." საქმე 2ბ/3105-14 შეეხება შემდეგ თემები: ● პირგასამტეხლოს ოდენობის შემცირება; ● სარჩელის მიღებაზე უარის თქმა. განმარტავს შემდეგ ნორმებს: ● სამოქალაქო კოდექსის 420-ე მუხლი; ● სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 178-ე მუხლი. საქმე 2ბ/4501-14 შეეხება შემდეგ თემები: ● სარჩელის მიღებაზე უარის თქმა; ● აღიარებითი სარჩელი; ● სარჩელის უზრუნველყოფა; ● გადაწყვეტილების დასაბუთება; ● სამართლიანი სასამართლო. განმარტავს შემდეგ ნორმებს: ● სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-2, 180-ე, 191-ე, 285-ე მუხლები.
ვრცლად
ნოტარიუსის მიერ გაცემული სააღსრულებო ფურცლის მოქმედების შეჩერება
2014-10-22
2014 წლის 9 სექტემბერს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატამ გამოიტანა განჩინება საქმეზე 2ბ/3425-14. განჩინება განმარტავს სარჩელის უზრუნველყოფის მიზანს: "სააპელაციო სასამართლო განმარტავს, რომ სარჩელის უზრუნველყოფის მიზანი არის სარჩელის (დავის) საგნის დაცვა და აღნიშნულით გადაწყვეტილების დაუბრკოლებლად აღსრულების უზრუნველყოფა. სარჩელის უზრუნველყოფა გულისხმობს იმგვარ ღონისძიებათა მიღებას, რაც სარჩელის დაკმაყოფილების შემთხვევაში გარანტირებულს გახდის სასარჩელო მოთხოვნათა რეალიზაციას. სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენების თაობაზე მოთხოვნა უნდა შეეხებოდეს თავად სარჩელის მოთხოვნას (დავის საგანს) და უნდა ემსახურებოდეს მოსარჩელის დარღვეული ან სადავოდ ქცეული უფლების აღდგენას, შესაბამისად, სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიების საკითხს სასამართლო წყვეტს სწორედ სასარჩელო მოთხოვნის ხასიათისა და შინაარსის გათვალისწინებით. სამოქალაქო საქმეთა პალატა აღნიშნავს, რომ უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენების აუცილებლობა დამოკიდებულია სასარჩელო მოთხოვნის შინაარსზე, რამდენადაც სწორედ აღნიშნულის გათვალისწინებით ხდება დავის საგნის დაცვის აუცილებლობის შეფასება." განჩინება მნიშვნელოვანია შემდეგ ნორმებთან მიმართებით: - "ნოტარიატის შესახებ" კანონის 40.5 მუხლი; - სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 191 და 198.3. მუხლები. განჩინება შეეხება შემდეგ თემებს: - ნოტარიუსის მიერ გაცემული სააღსრულებო ფურცლის მოქმედების შეჩერება; - სარჩელის უზრუნველყოფა; - სარჩელის უზრუნველყოფის ღონისძიებები.
ვრცლად
სარჩელის უზრუნველყოფა
2014-08-11
წარმოგიდგებთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 4 აგვისტოს განჩინებას საქმეზე 2ბ/3437-14. წარმოდგენილი განჩინებით სასამართლომ განმარტა სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 191-ე მუხლი (განცხადება სარჩელის უზრუნველყოფის შესახებ): "სარჩელის დაკმაყოფილების შესახებ სასამართლოს ვარაუდი, თავის მხრივ, ემყარება არა სარჩელის ფაქტობრივი საფუძვლიანობისა და მტკიცებულებათა შემოწმების შედეგად მიღებულ დასკვნას, რაც მხოლოდ საქმის არსებითად განხილვის შედეგია, არამედ, სასარჩელო მოთხოვნის (ნაწილობრივ ან სრულად) სამართლებრივ მართებულობას. სარჩელის უზრუნველყოფის მიზანია სარჩელზე მისაღები გადაწყვეტილების აღსრულების გაძნელების, ან შეუძლებლობის თავიდან აცილება მოპასუხისათვის გარკვეული უფლებების შეზღუდვის გზით. სარჩელის უზრუნველყოფა წარმოადგენს სასამართლოს მიერ გამოყენებული დროებითი ღონისძიების სახეს, იმ მნიშვნელოვან მექანიზმს, რაც საშუალებას იძლევა თავიდან იქნეს აცილებული სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილების რეალურად აღსრულების გაჭიანურება ან მისი აღუსრულებლობა. უზრუნველყოფის ღონისძიება წარმოადგენს ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა ქონებრივი უფლებების დაცვის გარანტიას და ემსახურება ამ უკანასკნელთა დარღვეული უფლებების სრულ და რეალურ აღდგენას. განსახილველ შემთხვევაში, სარჩელის უზრუნველყოფის ინსტიტუტის საჯარო მიზნისა (რასაც სასამართლო გადაწყვეტილების აღსრულების ხელშეწყობა წარმოადგენს) და საკუთრების უფლებასთან დაკავშირებული კერძო ინტერესის სამართლიანი ბალანსის დადგენის მიზნით შემოწმების შედეგად, სასარჩელო მოთხოვნისა და სარჩელის უზრუნველყოფის შესახებ განცხადებაში მითითებული გარემოებების გათვალისწინებით, სააპელაციო პალატას მიაჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში, გასაჩივრებული განჩინებით გამოყენებული ღონისძიებით განხორციელებული შეზღუდვა გამართლებულია."
ვრცლად
არაქონებრივი დავა
2014-08-01
წარმოგიდგენთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატის 2014 წლის 25 ივნისის განჩინებას საქმეზე 2ბ/2491-14. განჩინებაში განხილული თემებია: ● არაქონებრივი დავა; ● ქონებრივი დავა. განჩინება განმარტავს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 39-ე მუხლს.
ვრცლად
პატიმრობის, როგორც აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საფუძველი
2014-07-25
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ აღკვეთი ღონისძიების სახით პატიმრობა შეუფარდა ბრალდებულ ა. ო-ს, რომელსაც ბრალად ედება ჯანმრთელობის წინააღმდეგ მიმართული განზრახი დანაშაულის ჩადენა, რამაც საბოლოდ გამოიწვია სიკვდილი. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიამ დააკმაყოფილა პროკურორის მოთხოვნა რის საფუძველზეც გაუქმდა პირველი ინსტანციის განჩინება და ბრალდებულ ა. ო-ს, აღკვეთის ღონისძიების სახით ნაცვლად 7000 ლარიანი გირაოსი პატიმრობა შეეფარდა. სააპელაციო სასამართლომ განჩინების გამოტანისას მხედველობაში მიიღო ის გარემოებები, რომ ა. ო. შესაძლოა მიემალოს გამოძიებას, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც მტკიცებულებების შეკრების შემდეგ წარდგენილი ბრალდება შესაძლოა დამძიმდეს, აღნიშნულ ვარაუდს აძლიერებს ის გარემოებაც, რომ ბრალდებული ფლობს სხვადასხვა გვარით და სახელით აღებულ პასპორტებს, რომელთა გამოყენებითაც თავისუფლად შეძლებს მიმალვას. ასევე სასამართლომ საყურადღებოდ ჩათვალა ის გარემოება, რომ გამოძიების საწყის ეტაპზე ბრალდებული გამოცხადდა პოლიციაში როგორც დაზარალებული, სადაც განმარტა, რომ მასზე განახორციელდა ფიზიკური ძალადობა და მოითხოვა შესაბამისი რეაგირება. აღნიშნული გარემოებებიდან გამოდინარე სასამართლომ მიიჩნია, რომ არსებობს საკმარისი საპროცესო და ფაქტობრივი საფუძვლები ბრალდებულ ა. ო-ს მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენებისათვის. თბილისის სააპელაიო სასამართლოს განჩინება საბოლოოა და არ ექვემდებარება გასაჩივრებას.
ვრცლად
უარი აღკვეთის ღონისძიების გამოყენებაზე
2014-07-16
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიამ არ დააკმაყოფილა პროკურატორის საჩივარი თბილისის საქალაქო სასამართლოს განჩინების გაუქმებასა და ბრალდებულისათვის აღკვეთის ღონისძიების სახით 5000 ლარის გირაოს დაკისრების თაობაზე. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგია დაეთანხმა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მსჯელობას, რომლითაც საქალაქო სასამართლომ ბრალდებულის მიმართ არ გამოიყენა არცერთი სახის აღკვეთის ღონისძიება. სააპელაციო სასამართლომ დამატებით აღნიშნა, რომ ბრალდებულს ბრალი ედება ნაკლებად მძიმე კატეგორიის დანაშაულში, აღიარებს და ინანიებს ჩადენილ ქმედებას, არ არის წარსულში ნასამართლევი ან ადმინისტრაციულსახდელდადებული, ბრალდებულსა და დაზარალებულს შორის კონფლიქტი ამოწურულია და შერიგებული არიან, რაც გამორიცხავს დანაშაულებრივი საქმიანობის გაგრძლებისა და დაზარალებულზე ზემოქმედების მოხდენის ვარაუდს. ასევე გამორიცხულია მიმალვის შესაძლებლობაც, ვინაიდან ბრალდებულის მიერ გამოძიების ორგანოსა და სასამართლოსთვის თავის არიდების ფაქტს ადგილი არ ჰქონია. მას ბრალად ედება ისეთი დანაშაულის ჩადენა, რაც სასჯელის სახით საერთოდ არ ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას და ამდენად, მიმალვის ვარაუდი აბსტრაქტულია. ბრალდებული არ მუშაობს, ჰყავს პენსიონერი მშობლები, უსახსრობის გამო არ დათანხმდა საპროცესო შეთანხმების პირობებს, რომელიც ითვალისწინებდა მისთვის ჯარიმის სახით 1000 ლარის დაკისრებას. მის მიერ გირაოს გადაუხდელობა გამოიწვევს გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიების პატიმრობით შეცვლას, რაც მიზანშეუწონელია. საგამოძიებო კოლეგიამ ასევე განმარტა, რომ წარმოდგენილ საჩივარში აღნიშნული არ არის თუ კანონის რა მოთხოვნები იქნა დარღვეული გასაჩივრებული გადაწყვეტილების მიღებისას, ასევე არ არის წარმოდგენილი ისეთი გარემოება, რაც აღკვეთი ღონისძიების გამოყენების აუცილებლობას დაადასტურებდა. საგამოძიებო კოლეგიამ მიიჩნია, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს მოსამართლის გადაწყვეტილება კანონიერი და დასაბუთებულია, შესაბამისად, არ არსებობს აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების საფუძველი. აღნიშნული მსჯელობიდან გამომდინარე საჩივარი დაუშვებლად იქნა ცნობილი.
ვრცლად
„მოსარჩელემ მკაფიოდ უნდა ჩამოაყალიბოს სასარჩელო მოთხოვნა“
2014-07-15
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ არ დააკმაყოფილა კერძო საჩივარი, რომლითაც აპელანტი თბილისის საქალაქო სასამართლოს განჩინების გაუქმებასა და სარჩელის წარმოებაში მიღებას ითხოვდა. 2014 წლის 24 მარტს თბილისის საქალაქო სასამართლომ მოსარჩელეს (აპელანტს) აური უთხრა სარჩელის მიღებაზე იმ საფუძვლით, რომ მისი მოთხოვნა არ იყო ნათლად და გარკვევით ჩამოყალიბებული. თბილისის სააპელაციო სასამართლო სრულად დაეთანხმა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მსჯელობას და დამატებით აღნიშნა, რომ მოსარჩელემ მკაფიოდ უნდა ჩამოაყალიბოს სასარჩელო მოთხოვნა, ვინაიდან სასარჩელო მოთხოვნის შინაარსი შეადგენს სარჩელის საგანს. სასამართლო განიხილავს სარჩელს და გამოაქვს გადაწყვეტილება სწორედ სასარჩელო მოთხოვნის ფარგლებში, რომელსაც სასამართლო ვერც შეცვლის და ვერც გააფართოებს. სარჩელში ნათლად, გარკვევით და ამომწურავად უნდა იყოს მითითებული თუ რას მოითხოვს მოსარჩელე მოპასუხისაგან, რაც უნდა გამყარდეს კონკრეტული ფაქტებით და მტკიცებულებებით. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატამ განმარტა, რომ სარჩელში სავალდებულოდ მისათითებელი ფაქტობრივი გარემოებები და მტკიცებულებები ისევ და ისევ მოსარჩელის სამართლიანი სასამართლოს უფლების დაცვას ემსახურება. იმ შემთხვევაში, თუ სასამართლო არასრულ სარჩელს მიიღებს და ფაქტობრივი გარემოებების მხარის მიერ არასწორად მითითებისა და მტკიცებულებების არქონის პირობებში განიხილავს საქმეს, მაშინ მხარეს სრულყოფილი სარჩელითა და მტკიცებულებათა ერთობლიობით ხელმეორედ მიმართვა იმავე მოთხოვნით, იმავე მხარეებს შორის და იმავე საფუძვლით, აღარ შეეძლება. თბილისის სააპელაციო სასამართლომ დაასკვნა, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლომ სწორად გამოიყენა საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 186-ე მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტი და იმის გათვალისწინებით, რომ სასარჩელო მოთხოვნა იყო ბუნდოვანი, სარჩელი არ მიიღო წარმოებაში.
ვრცლად
პატიმრობა როგორც აღკვეთის ღონისძიება
2014-07-11
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ დაუშვებლად ცნო, ბრალდებულ ი. ე.-ს ადვოკატის - დ. ძ.-ს საჩივრი აღკვეთის ღონიძიების სახით ი. ე-ს მიმართ პატიმრობის ნაცვად 5000 ლარიანი გირაოს შეფარდების შესახებ. ი.ე.-ს და მასთან ერთად ო. მ.-ს ბრალი ედებოდათ ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის მართლსაწინააღმდეგო შეძენისა და ტარების ფაქტზე. სასამართლომ ჩათვალა, რომ საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებების და ჩადენილი ქმედების ხასიათის მიხედვით, არსებობდა რეალური საფრხე ბარალდებულის მიმალვის, მის მიერ მოწმეებზე ზემოქმედებისა და ასევე საქმისათვის მნიშვნელოვანი ინფორმაციის განადგურების გზით მტკიცებულებათა მოპოვებაში ხელის შეშლის რისკი. სწორედ ამიტომ სასამართლომ მიიჩნია, რომ აღკვეთის ღონისძიების ყველაზე ეფექტური და მიზანშეწონილი სახე, რომელიც უზრუნველყოფს ბრალდებულის სათანადო ქცევას საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე, იყო პატიმრობა. კოლეგიას მიიჩნია, რომ ადმიანის უფლებათა და თავისუფლებათა ნაკლებად შემზღუდავი აღკვეთის ღონისძიება, ისეთი, როგორიცაა გირაო 5 000 ლარის ოდენობით, ვერ იქნებოდა ბრალდებულისგან მომდინარე რისკების პროპორციული და ვერ გახდებოდა სათანადო შემაკავებელი ეფექტი, რის გამოც არ იქნებოდა გამოსაყენებელი აღკვეთის ღონისძიების ადეკვატური. სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიამ მიიჩნია, რომ პირველი ინსტანიციის მოსამართლის გადაწყვეტილება ოყო კანონიერი, დასაბუთებული და არ არსებობდა მისი გაუქმების საფუძველი.
ვრცლად
პატიმრობა, როგორც აღკვეთის უკიდურესი ღონისძიება
2014-07-09
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ არ დააკმაყოფილა საქართველოს მთავარი პროკურატურის დეპარტამენტის პროკურორის მოთხოვნა ბრალდებულის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობის შეფარდების შესახებ. ბრალდებულს ბრალად ედებოდა ნარკოტიკული საშუალება კანაფის შემცველი მცენარის უკანონო დათესვა-მოყვანაში, ასევე, ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის მართლსაწინააღმდეგო შეძენა-შენახვაში, რისთვისაც საქალაქო სასამართლოში აღკვეთის ღონისძიების სახით შეუფარდა 7000 ლარი. სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგია გაითვალისწინა წარდგენილი ბრალდების სიმძიმე, განმარტა, რომ ბრალდების მხრიდან მხოლოდ ბრალდების სიმძიმესა და მოსალოდნელ მკაცრ სასჯელზე მითითება ვერ გახდება ბრალდებულისთვის ყველაზე უფრო მკაცრი აღკვეთის ღონისძიების - პატიმრობის გამოყენების საფუძველი. ბრალდების მხარემ სასამართლოს უნდა შეუქმნას მკაფიო, ნათელი წარმოდგენა ბრალდებულიდან მომდინარე საფრთხეების შესახებ და უტყუარ გარემოებებზე მითითებით დაარწმუნოს, რომ აღკვეთის ღონისძიების მიზნების მიღწევა მხოლოდ პატიმრობის გამოყენებითაა შესაძლებელი. სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიამ მიიჩნია, რომ საქმეზე შენარჩუნებულია ბრალდებულის მიერ ახალი დანაშაულის ჩადენის რისკიც, რომლის თავიდან ასაცილებლად აუცილებელია გირაოს გამოყენება, მაგრამ არ არის მიზანშეწონილი ბრაქლდებულის დაპატიმრება.
ვრცლად
საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა
2014-07-08
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატამ განიხილა სს „ს. რ.-ს“ წარმომადგენლის მ. მ.-ს საჩივარი. საჩივრის ავტორი ითხოვდა შპს „გ. ა.-ს“ საკუთრებაში არსებული 27 (ოცდაშვიდი) ავტოსანტრასპორტო საშუალების დაყადაღებას, რაც სააპელაციო პალატის მოსაზრებით, კონკრეტული გარემოებების გათვალისწინებით განხილულ იქნა არაადეკვატურ ღონისძიებად. კერძოდ, სააპელაციო პალატის მოსაზრებით, სარჩელის უზრუნველყოფასთან მიმართებაში განმცხადებლის (მოსარჩელის) კანონიერი ინტერესის დაცულობა, განსახილველ შემთხვევაში, მოითხოვდა მოპასუხის კუთვნილ ქონებაზე საკუთრების უფლების შენარჩუნებას, რისთვისაც პალატის მოსაზრებით საკმარისია ავტომანქანების გასხვისებისა და იპოთეკით დატვირთვის აკრძალვის ღონისძიების გამოყენება. სამოქალაქო პალატის მითითებით ყადაღა გულისხმობს გაცილებით მეტი შეზღუდვების დადგენას მესაკუთრისათვის, რაც თავის მხრივ, მოცემულ შემთხვევაში, არ იყო აუცილებელი მოსარჩელის კანონიერი ინტერესის დაცვის უზრუნველყოფისათვის; შესაბამისად იმ პირობებში, როდესაც მოსარჩელის კანონიერ ინტერესის დაცვა შესაძლებელია გაცილებით ნაკლები შეზღუდვის მქონე უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენებით, სააპელაციო პალატამ გაუმართლებლად მიიჩნია უფრო მკაცრი და უფრო მეტი შეზღუდვების მქონე უზრუნველყოფის ღონისძიების – ყადაღის, გამოყენება. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა პალატამ დაადგინა, რომ მოპასუხის კუთვნილ სამ ავტომანქანაზე გასხვისების და იპოთეკით დატვირთვის აკრძალვით, ერთის მხრივ სარჩელის უზრუნველყოფის და დავის საგნის დაცვის აუცილებლობიდან გამომდინარე, დაცული იქნება მოსარჩელის კანონიერი ინტერესი და მეორეს მხრივ არ მოხდება მოპასუხე მხარის კანონიერი ინტერესის უპირობო და ცალსახა შელახვა, და აღნიშნული სახით უზრუნველყოფის ღონისძიების გამოყენება უზრუნველყოფს ორივე მხარის ინტერესის დაბალანსებას გონივრულობის ფარგლებში.
ვრცლად
სააპელაციო სასამართლოს საგამოძოებო კომისიის განჩინება
2014-04-29
წარმოგიდგენთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიის 2014 წლის 10 აპრილის განჩინებას საქმეზე №1გ/355. მოსამართლე განმარტავს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 208-ე მუხლის 1-ლ და მე-2 ნაწილებს (მაგისტრატი მოსამართლის გადაწყვეტილება წინასასამართლო სხდომის დანიშვნის შესახებ).
ვრცლად
სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილება შეცვალა
2013-12-20
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის პალატის განაჩენით, შეიცვალა თბილისის საქალაქო სასამართლოს 25 მაისის გადაწყვეტილება და პატიმარ ი. ლ.-ს რვა წლით შეუმცირა თავისუფლების აღკვეთის ვადა.
ვრცლად
სააპელაციო სასამართლოს განაჩენით მსჯავრდებულს სასჯელის ვადა შეუმცირდა
2013-12-20
სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ მსჯავრდებულ ლ. ტ.-ს საქმეზე განაჩენი გამოიტანა, რის შედეგადაც მსჯავრდებულს შეუმცირდა სასჯელის ზომა.
ვრცლად
საგამოძიებო კოლეგიამ, პირველი ინსტანციის განჩინება შეცვალა
2013-12-20
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიის მოსამართლემ გიორგი მიროტაძემ, შეცვალა საქალაქო სასამართლოს განჩინება და მსჯავრდებულ კ. ტ.-ს გირაოს აღკვეთის ღონისძიება წინასწარი პატიმრობით  შეუცვალა.
ვრცლად
© 2013, თბილისის სააპელაციო სასამართლო
ქ. თბილისი, გრ. რობაქიძის გამზ. 7ა, 0159
სატელეფონო ცენტრი: (+995 32) 251 85 21

საიტის ძველი ვერსია